Vertrek

11 juli 2008


Volle bakEindelijk was het dan zover. Na maanden, weken en dagen voorbereidingen zijn we klaar voor vertrek. De afgelopen dagen voor vertrek stonden vooral in het kader van uitzoeken, inpakken (voor boot en de opslag), weggooien en de laatste wassen draaien. We hebben tientallen dozen weggebracht voor de opslag, want ons huis moet leeg voor de verhuur. We hebben volle auto's met spullen naar de boot gebracht. Voor de kinderen een rare dag, want wij zijn druk aan het pakken en het huis is leeg. Geen eten, geen speelgoed, alleen een tv die het nog doet. Nadat we de buren hebben dag gezegd, rijden we met de laatste volle auto naar de haven. Gijs moest via het raam instappen, want bij het openen van de deur was er grote kans op ontploffingsgevaar. De auto zat tot barstens toe vol. Dag buren, dag huis, dag straat tot over een jaar.


Voorraad en verhuisdozenWe mogen gelukkig al aan de kade liggen, dat scheelt heel wat karretjes heen en weer rijden. Als de laatste spullen aan boord zijn, is het tijd voor inruimen. Ongelofelijk hoeveel er in onze boot kan. Er zijn bij het uitpakken toch nog een paar dingen die we teveel van het goede vinden en die laten we in de auto. Voor alles vinden we een plek, hoewel....tegen alle gewoontes in heeft Goos dit keer te veel kleren mee en het past niet in de kast. We vullen nog een tas met spullen die van boord kunnen en die geven we de dag van vertrek aan opa Ben mee. De kinderen zijn blij weer speelgoed te hebben en spelen gewoon door terwijl we aan het inladen zijn.

Tot grote blijdschap van Gijs en Ties komt Ricky nog 5 starwars films brengen voor de reis. De eerste wordt die avond meteen al gekeken. Als Goos z'n ouders 's avonds aan boord komen, is bijna alles uitgepakt. Samen nog even koffie, het eerste echte afscheid gaat niet zonder tranen. Ze nemen onze auto mee en we zijn nu ook autoloos. Om 12 uur kruipen we in bed, alles is uitgepakt, de boot is netjes. Laat het maar gebeuren.

12 juli 2008

We hebben allebei niet goed geslapen, teveel adrenaline zo voor vertrek. De kannen koffie worden klaar gemaakt en de eerste sms-jes met lieve berichten komen binnen. Loek belt nog even, snik, we gaan elkaar missen. Dat 'gewoon even bellen' straks niet kan, dringt eigenlijk nu pas tot me door. Nog even snel een was in de droger bij de haven.

Vader Ben en moeder Jopie (ouders van Marieke) zijn de eerste aan boord. Na de rondleiding begint het vol te stromen met familie, vrienden, vriendjes en vriendinnetjes. Er zijn veel regenbuien en iedereen weet een plekje aan boord te vinden. Het is een gezellige bedoeling aan boord met 31 bezoekers aan boord. Tja, en dan komt het moment van vertrek. De zon laat zich gelukkig zien. Even alle kindjes die aan boord waren op het voordek voor de foto. Dan iedereen dag zeggen, de laatste knuffels met hier en daar een traan. De jongens gaan in het bijbootje zitten en de trossen gaan los. Dag allemaal! We gaan jullie missen.
Voor we de haven uit zijn, klimmen de jongens weer aan boord en we gaan. Het is een raar gevoel. Op weg naar de Oranjesluizen is er nog een enorme regenbui met enorme windstoten. We gaan op de motor, want de wind is niet gunstig. Bij de Oranjesluizen breekt de zon nog door en daar staan Nina en Jan Willem met de kindjes om nog afscheid te nemen. De sluissteward loopt met hen mee, ze mogen nl even 'de wereldreizigers' dag komen zeggen. Weer zwaaien en dan gaan we weer verder. Het voelt nog gek, omdat de omgeving zo bekend is, maar we zijn nu echt vertrokken.

Foto's van het vertrek

We gaanZwaaiend vanaf de kade