6 – 11 maart St.  Maarten (foto's St.Maarten)

De voorspelde wind diende zich wat eerder aan dan gepland. Op zich nog prima te doen, maar er waren wel wat uitschieters bij… Op St. Maarten is de Heineken Regatta al in volle gang. Als we een stukje parallel aan het wedstrijdveld varen, halen we in onze overmoed de reven uit de zeilen. Oeps windvlaag, nooit geweten dat we zo Heineken Regattaschuin konden met de Walrus. We halen de zeilen naar beneden en vinden in de drukke Simpson Baai een plekje. Na de regatta wordt elke meter van de baai benut, het is giga druk. Ook bij de brug naar de Lagoon is het ontzettend druk. Als Gijs, Ties en ik bij de brug in de dinghy zitten te wachten terwijl Goos naar customs is,kijken we onze ogen uit. Veel van de regatta deelnemers willen naar de lagoon en het is file varen. De brugwachter houdt alles onder controle en staat druk te fluiten dat iedereen moet doorvaren. Ondertussen flitsen er nog wat dinghy’s tussen de jachten door. Het lijkt wel de grachten van Amsterdam op Koninginnedag. De muziek staat hard en er wordt genoten van een biertje.

De daarop volgende twee dagen zijn vooral gevuld met klussen doen en bootjes kijken. Aangezien er  veel wind is tijdens de wedstrijden, heeft de zeilmaker het erg druk met alle zeilen van de regatta deelnemers. Geen tijd voor onze genaker. De schroefaskoppeling was nog steeds niet in orde. Na email overleg met importeur bleek de koppeling toch makkelijker los te krijgen dan gedacht. Binnen no time was de koppeling er uit en bleek dat er een bout was gebroken. Weer even heen en weer varen naar de lagoon, dit keer naar de metal workshop. Ondertussen ben ik met het schoolwerk van de kinderen bezig en luisteren we op VHF 68 naar al geklets van de wedstrijdcommissie en de deelnemers.

Overdag is de ankerplaats zoals die hoort te zijn, rustig en de buurboten op gepaste afstand. Na afloop van de wedstrijden is het gekkenhuis. Er wordt knetterhard en vooral heel dichtbij de boten gevaren. Aangezien de meeste wedstrijd boten geen dinghy hebben scheuren er af en aan watertaxi’s. Maar ja, er liggen tientallen boten en er varen maar een paar van die watertaxi’s rond. Er klinkt dan ook regelmatig gefluit en geroep om de aandacht te krijgen van de watertaxi. Sommige staan ruim een uur wachten voor ze aan de beurt zijn. We hebben Gijs en Ties nog voorgesteld om rond te gaan varen en zo geld te verdienen, maar dat vonden ze toch een beetje eng. Op zondag gaan we nog even naar het strand waar het eindfeest wordt gehouden. Alles staat er groen van Heineken. Helaas vinden we de Saeftinghe en de Sea Walk nergens en zetten de borrel uiteindelijk op de Laaxum voort.

Te koopAls alle klussen zijn gedaan en gaan we met de bus naar Philipsburg. Philipsburg is een stadje met vooral veel (duty free) winkels en een mooie brede boulevard langs het strand. Die zelfde dag dat wij er zijn liggen er ‘slechts’ 2 cruiseschepen in plaats van de verwachte 5. Het is er toeristisch, maar de mengelmoes aan winkels is prima voor een paar uur. Voor elk wat wils. Onze missie is vooral elektronica. Voor we naar de Bahama’s gaan willen we erg graag een onderwatercamera ‘scoren’. Het winkelpersoneel bestaat van de elektronica winkel uit een zeer uitgebreide familie uit India. Elk neefje heeft de verantwoordelijkheid van een aantal producten. You give me best price…. Goos is in zijn element en weet van het onderhandelen een spel te maken met een prima resultaat. Elk neefje maakt een briefje met de afgesproken prijs en zo kom je met meerdere briefjes bij de grote baas uit. Die staat voor een megakluis en beheert het geld. Na het betalen worden de spullen uit het magazijn gehaald en is er nog een aangetrouwd familielid die de bestelling controleert en aan je meegeeft. Prima en zeer goedwerkend systeem.

Met het busje maken we nog even een tussenstop bij de Grande Marche, die inderdaad Grande is. Het is een van de weinig supermarkten waar ze ook Nederlandse producten kopen. Helaas waren de nasikruiden en de melkchocolade hagelslag uitverkocht. We kunnen best wel zonder. Eigenlijk blijven we te kort op St. Maarten. Maar ja, we laten ons leiden door de wind en aangezien we nog heel wat mijlen te gaan hebben, halen we na 4 dagen ons anker op.

naar boven