Spanje 21 augustus - 18 september (foto's Spanje)

21 – 23 augustus Falmouth – La Coruna

Na 2 weken aan een ponton in de Visitor Yacht Haven in Falmouth is het zover, we vertrekken naar La Coruna. Op de steiger hebben we nog palaver met de bemanning van de Linea en Stix. Ik sta er met een beetje kriebels in mijn buik. De Golf van Biskaje staat nou niet te boek als makkelijke oversteek. De weersvoorspellingen zijn prima voor de oversteek. Na vertrek blijkt dat er meer wind is dan voorspeld en de wind komt nog uit een andere (ongunstige) hoek. We leggen een rif en moeten hoog aan de wind, niet ideaal voor de Walrus, toch maar een slag maken. Onderweg hebben we radiocontact met de Linea en de Duende, die zijn dezelfde dag vertrokken vanuit de Helford River. Helaas horen we de Stix niet. In de middag draait de wind langzaam naar de goede richting en wordt het uiteindelijk een mooie zeildag. De eerste dag is wel een bumpy ride, we hebben geen van allen zin in eten. De anti zeeziekte pleister geeft me hoofd pijn en een droge mond, ik voel me niet erg prettig. Dan maar zonder pleister en hopen dat de relief band weer een beetje helpt. Gelukkig lukt het wel om de nachtwacht te draaien. Het is wel ontzettend koud. Goos heeft voor het eerst weer een lange broek aan. We hebben gekozen voor een schema dat we om de 3 uur elkaar afwisselen en dat gaat zeer goed. Met de radar erbij kan je goed zien of er boten aankomen en welke koers zij varen. Het wachtlopen valt me enorm mee. Als de zon weg is, is het een paar uur super donker, maat als de maan komt is het prachtig helder en er zijn honderden sterren te zien en heel veel vallende sterren. Ik wens elke keer dat mijn zeeziekte overgaat....

Ondanks de zeeziekte geniet ik, de sterrenhemel, de rust en de wijdsheid, zo mooi. De opkomst van de maan lijkt wel een vlammenzee, elke keer een ander gezicht. De kinderen slapen de eerste dag prima en veel, ze blijven allemaal in de kajuit op de banken liggen. Lekker bij elkaar en af en toe ook even kijken naar de sterren hemel. Ondanks het goede weer hebben we aardig golven en maakt de boot goede schuivers. Je moet er niet aan denken dat je hier tegen een zuidwester 7 loopt op te boksen. Dat is echt niet fijn meer.

Later horen we dat een paar dagen eerder een Nederlandse boot is vergaan in de golf van Biskaje. Ook onze buren in Coruna hebben ook 2 nachten (!) achter een stormanker gelegen. Je vraagt je wel af of mensen geen weerkaarten lezen of van gribfiles hebben gehoord. In de 21ste eeuw is de informatie voorziening dusdanig dat je dit soort overtochten redelijk kunt plannen. Wij hebben ook niet voor niets 2 weken in Falmouth gewacht op gunstig weer.

Avond eten op zeeDe volgende morgen is het beter weer, het zonnetje komt af en toe kijken en de wind is zeer gunstig. We worden verrast door een groep van ongeveer 20 dolfijnen die wel een half uur lang rond de boot blijven spelen. Gijs, Ties en Meike staan te springen van pret, zo dichtbij een prive dolfijnen show. De cinarizine lijkt te helpen, dus ik ben wat meer aanspreekbaar. De tijd gaat ongemerkt snel voorbij. Op mijn avondwacht komen er 3 boten in formatie aangevaren, welke koers ik ook kies, ze lijken op ons af te komen. Lijkt meer op een ouderwetse teamsweep. We gaan er uiteindelijk met een grote boog omheen. Pas de volgende dag om 2 uur ’s middags komen we de weer een boot tegen, verder helemaal niets. De nacht is verder weer rustig, lekker mp3-tje aan en kijken naar de sterren, het leven is mooi. Helaas staat de onderwaterspinnakker alweer een paar uur aan. De wind heeft er helaas geen zin meer in.

De volgende ochtend zie ik fonteintje uit het water spuiten, net een stoomwolkje, daarna een klein vinnetje. Na een uurtje aan de andere kant van de boot weer, 2 grote walvissen op 20 meter afstand laten zich even zien en spuiten fonteinen. Volgens Meike het koelwater (hoezo geindoctrineerd). Gijs en ik vinden het prima dat ze op afstand blijven. We hadden net de jojo uitgegooid (de vislijn) en die halen we maar snel weer naar binnen. Het binnen halen gaat ineens zwaar, als plassenkrabber denk jeaan zeewier, maar in de golfkam is te zien dat er een grote witte vis van de haak springt. Helaas mis. Hadden natuurljk nog niets klaarliggen.....

Het is zaterdag en de wind is nauwelijks aanwezig, we gaan maar op de motor verder. DDolfijnene kinderen hebben hun draai weer gevonden en spelen lekker met de lego. Ik kan inmiddels even benedendeks, maar blijf liever boven. Heerlijk die rust. Als Spanje in zicht is, duurt het nog een paar uur voor we in la Coruna zijn. Net na zonsondergang varen we binnen, het is even turen welk lichtje we moeten hebben. De haven die we aanvaren blijkt ‘under construction’ te zijn, dus we varen door naar de 2e haven. Daar worden we keurig door de havenmeester opgevangen en meren we om half 11 lokale tijd aan. We zijn er, eindelijk in Spanje!!!! Niet echt moe, maar zeker voldaan drinken we samen een biertje en sturen nog even een sms naar de Vrienden van voor de Wind. We hebben er uiteindelijk 61 uur over gedaan en dat is snel te noemen.

24 augustus La Coruna

Serano ham Nadat we het thuisfront hebben gebeld dat we veilig in de haven liggen, lopen we de stad in. We genieten van een terrasje en het stadstrand. Bij een delicatesse winkel laten we ons verleiden om 2 ons seranoham te kopen. Zag er zo lekker uit. Op zich niet zo bijzonder, maar deze was speciaal … vooral in smaak en prijs (120 euro de kilo).  Maar dan heb je ook een zwart varken op eikel dieet. Dit wordt al lopend opgesmikkeld. De kinderen rennen lekker rond en zijn uitgelaten om eindelijk op een strand te kunnen spelen. Als we terug bij de boot komen, komen net Jo & Jim met hun dochters aanlopen. Zij zijn de avond voor ons uit Falmouth vertrokken en zondagochtend aangekomen. We vieren onze goede overtocht met een biertje en witte wijn. Ook Meta en Pim van de Linea komen aanlopen. Zij liggen met Stix in de andere haven. We zijn allemaal erg blij om in Spanje. De zon schijnt en er zijn palmbomen en tapas!

 

 

26 augustus La Coruna

Gisteren heb ik schoonschip gemaakt, bedden verschonen en wassen draaien. Praatje maken met de Samba, ook vertrekkers met kinderen. Het gaat goed in ‘ons dorp’. We ontmoeten weer de boten waarmee we in Falmouth lagen en die via Frankrijk zijn aangekomen, de Noren, Gerhard onze Duitse buurman uit Falmouth. De Duende is inmiddels ook aangekomen. We zijn blij om ze weer te zien en vieren ons wederzien met een San Michuelletje, een echt Spaans biertje. Bram en Vivian varen met ons mee naar de Linea voor een borrel. We La Corunawisselen allemaal onze ervaringen uit. Heel leuk om zo met allemaal verschillende en toch gelijk gestemde mensen je verhalen te delen. 


Vandaag hebben de kinderen heerlijk met Ruben en Eva van de Samba gespeeld. Lekker zwemmen, varen, kleuren en met de lego spelen. Het hele opblaasarsenaal is weer paraat. Het weer is super, iedereen is lekker aan de schoonmaak, was of wat dan ook. De toegang tot een netje is alleen niet altijd mogelijk vanuit de haven. Ga ik dan eindelijk onthaasten? Helaas voor de trouwe lezers duurt het dan wel even langer voor er weer wat op de site staat ;-)

Plan is om morgen naar Corme te gaan, lekker voor anker in een Ria.

31 augustus Camarinas

In Corme zijn we een aantal dagen gebleven en hebben we genoten van het heerlijke stand weer. In eerste instantie lagen we alleen met een Finse boot voor anker, de volgende dag liep de anker plek vol met de zeilboten die we al sinds Falmouth elke keer tegen komen. De tocht naar Corme was wat bumby en dat in combinatie met de wijn van de avond ervoor maakte de tocht niet zo prettig. We dachten na de oversteek van Biskaje van de golven af te zijn, maar helaas was dat niet zo. De tocht van Corme naar C17 meter netamarina was prima. We liggen met meerdere boten (de oa Samba en de Duende) voor anker voor de haven. Tot groot plezier van de kinderen komen Ruben en Eva samen met de roeiboot naar ons toe geroeid om te komen spelen. Camarinas is niet echt bijzonder, maar ze hebben wel tapas en een goede supermarkt. De grootste noemenswaardige activiteit van gisteren was dat de Nostos met een net aan de kiel de haven binnen kwam varen. Ze konden nog aanleggen aan de steiger en bij het achteruit slaan kwam het net in de schroef en sloeg de motor af. Goos bood zijn duikdiensten aan en is eerst alleen gewapend met een snorkel onder de boot gedoken, daarna ook met duikflessen. Het viel tegen omdat het water zeer smerig en troebel was. Na een aantal keer duiken was het 17 meter (!!!) lange visnet bij de kiel weg en uit de schroef. De kindjes vonden hun papa heel stoer dat hij zo onder water ging, maar ook wel eng als hij uit het zicht verdween. 's Avonds trekt een enorm onweer over ons heen. Nog nooit zoveel lichtflitsen en zoveel gedonder meegemaakt.

kampvuur op strandDe volgende dag gooien ook de Tyche en de Linea hun anker uit in Camarinas. Wij waren net op weg naar het strand en zijn eerst even de Tyche gaan verwelkomen. Finn(4) en Isa (6) van de Tyche wilde ook mee naar het strand en zijn na het welkomstdrankje met ons meegegaan. Karin, Ruben en Eva van de Samba kwamen ook genieten op het strandje. Het weer bleef mooi, dus spontane actie 'pot luck' op het strand, ofwel, neem zelf eten mee en we gaan met z'n allen BBQ-en. De Nederlandse armada van de Tyche, Linea, Duende, Samba en de Walrus vleide zich op een strandje neer. De kinderen hadden met elkaar dolle pret, dammen bouwen, kampvuur en vooral ook de miljoenen strandvlooien die massaal vanuit het bos naar het strand renden. Wij genieten van de wijn, heerlijk eten en elkaars verhalen. Hier deden we het toch voor! In het stikke donker varen we terug naar ons ankerplekje omhult door een fluorescerende zee en sterren. We zagen de vissen voor de boot weg zwemmen, een licht gevend spoor achterlatend.

1 september Camarinas - Muros

Ons voornemen om de rust en regelmaat weer in te stellen voor onszelf en de kinderen start met de wekker. We willen nog 'even' dieselen, water tanken en boodschappen doen voor ons vertrek naar Ria de Muros. Om 9 uur leggen we bij de diesel steiger aan en doen de dingen die we van plan waren. schuinOm 10 uur gooien we los en...... we liggen vast, muurvast. De dieptemeter geeft 2.90 aan, diep genoeg zou je denken. Fijn dat de Spanjaarden niets zeggen over een steen in het midden aan de dieselsteiger! We hadden 10 minuten voor vertrek wel een bonk gehoord, maar we hadden toen niet kunnen achterhalen wat het was. In de Reeds lezen we dat het om 12 uur laag water is, dus we moeten wachten tot het water weer gaat stijgen en we weer los kunnen komen. We zitten bovenop een aantal rotsen. Wachten is niet onze sterkste kant, en zeker niet als je boot steeds schever gaat zakken. Zelf zo scheef, dat het eng begint te worden. We maken een val vast aan de kant om te zorgen dat de boot de goede kant om scheef blijft gaan en niet tegen de steiger aan schuift. Gelukkig blijft de schade beperkt en ik ben blij dat iedereen even langs komt voor een praatje, dat leidt lekker af. Uiteindelijk staat het water om 1 uur weer hoog genoeg en gaan alsnog naar Muros, 40 miles varen. Er is weinig wind, maar we kunnen een heel stuk motorsailen. Prima om zo Cabe Finisterre te ronden met een zeer rustige zee, zeer goede omstandigheden voor deze beruchte kust. Om half 7 gooien we ons anker uit in Muros en proberen op tijd te gaan slapen. Die knop om zetten naar de regelmaat is niet zo makkelijk. We zijn voor het eerst de enige Nederlandse boot op een ankerplek

3 september Muros

We hebben het schoolwerk na het gezellige weekend weer serieus opgepakt en we kunnen onze regelmaat weer vinden. Goos en Gijs doen samen het rekenen en ik ga met Meike en Ties aan de slag met de letter van de week, taal en rekenen. Als Ties en Meike klaar zijn, even pauze en cadeautjes tijd.... het is alweer een nieuwe maand dus de cadeau mand mag weer open. Er zit heerlijke hagelslag uit Nederland in de pakjes. Meike, Ties en Goos gaan naar het dorp en ga ik verder met Gijs z'n schoolwerk. Gijs moet een aantal toetsen doen en hij doet ze super goed (vindt hij zelf overigens van niet, hij vindt elke fout namelijk teveel). Helaas is er geen wifi netje vanaf de ankerplaats, dus neemt Goos zijn laptop mee om een netje te zoeken. Muros is een typisch Spaans stadje met kleine steegjes en kneuterige winkeltjes, wel wat charmanter dan Corme en Camarinas. Helaas is het de hele dag aan het regenen, de Ria is gehuld in de mist. Regen in de Ria's, niet echt wat we hadden verwacht.

4 september Muros - Portosin

We vertrekken 's morgens naar Portosin, slechts 4 mijlen verderop, om daar een haven op te zoeken. De voorspellingen zijn niet al te best, dus we gaan de beschutting opzoeken. Bij aankomst doen we het schoolwerk. In de haven is een goed wifi net en kan de administratie weer worden gedaan en de website worden bijgewerkt. De beschutting bleek nodig. 's Nachts gaat het enorm waaien, de volgende ochtend meten we 49 knts (= windkracht 10) op de windmeter.

9 september Ria de Muros voor anker bij Punta Aguieira

vis aan de haakGroot nieuws, we hebben onze eerste makreel gevangen! Na een paar minder mooie dagen in Portosin breekt de zon weer door. We gaan met de Duende, Tyche en de Starblazer voor anker vlak bij een lang gerekt strand (Cabe…. In Noia hebben we nieuw visgerei gekocht en die wilde we tijdens de borrel even uitproberen. Bram ging Gijs even helpen en binnen 5 minuten hing er een makreel aan de haak. Enorm trots en blij werd de makreel in een mum van tijd gefileerd en in de pan gegooid. Met wat knoflook en olijfolie hadden we zo een heerlijke borrelhap. De nieuwe hobby aan boord is nu natuurlijk vissen. Meike, Gijs en Ties staan als een dolle te werpen in de hoop weer iets aan de haak te slaan. Voor mij betekent dat een andere nieuwe hobby, uit de knoop halen. De haakjes en lijnen blijven natuurlijk overal aan hangen en raken snel in de knoop.

De dag na onze mooie vangst is het schitterend weer. We kunnen zowaar van een strand dag met bijbehorende BBQ genieten. De Samba en de Nutmeg (nog een Engels gezin) zijn inmiddels ook op de anker plek en doen ook mee met de BBQ. De kinderen racen door de duinen en spelen met elkaar, ze hebben weer dolle pret met de marshmellows bij het kampvuur. Er wordt gefilmd en gefotografeerd en hoe wissel je dat uit, via een USB zou je zeggen. Nee, niet in dit ankerdorp. Door Bram wordt een computernetje opgezet en iedere boot krijgt zijn eigen mapje. Foto's, speelfilms, luister CD's en muziek, we zetten er allemaal van alles op om te delen. De routes worden erop gedeeld en de weerberichten, nu nog een chatfunctie.

vliegtuig bij de tycheHet delen van de foto's en filmpjes is wel mooi, kijk maar naar het volgende filmpje (volgt nog). We hadden namelijk bij onze ankerplek bezoek van een watervliegtuig in training. Vlak naast de Tyche was de landingsplek (zie foto).

Aangezien het weer als snel weer minder wordt, is iedereen in het ankerdorp druk bezig met het uitwisselen en downloaden via het netje.... je moet toch wat. We hebben vannacht een flink wat swell (= golfdeining) gehad. Het gekke is dat je daar aan went. Al wiebelend hebben we het schoolwerk gedaan, het tempo en het enthousiasme zit er gelukkig weer in. Na het schoolwerk zijn Gijs en Martin met de rubberboot en paravaan gaan vissen, en jawel, net toen ze terug naar de boot wilden omdat het begon te regenen hebben ze weer een makreel gevangen! Inmiddels is het visvirus overgeslagen en worden er op de andere boten ook lijntjes overboord gegooid.

Het plan is om morgen richting Combarro te varen.

16 september Combarro, Isla Cies en nu in Baiona

Isla CiesOp de dag van het geplande vertrek naar Combarro is de hele ankerplaats gehuld in de mist. Dus nog even omdraaien en lekker verder slapen. Als de mist is opgetrokken varen we naar Combarro. Er is nog een enorme swell, maar het is wel een mooie tocht. Als we bijna bij de ankerplek zijn komt er een helikopter van de marine ongeveer naast ons hangen. Heel maf, we weten nog steeds niet waarom. Er werd gezwaaid vanuit de cockpit, maar geen gebaren dat we terug moesten ofzo. Combarro is een mooi oud Spaans dorpje, wel wat toeristisch. Leuke kleine steegjes met tapasbarren en toeristen winkels. We maken een wandelingetje door het dorp, doen de boodschappen en gaan met Bram en Vivian uiteten. Heerlijk aan de tapas, we proberen van alles uit. Ons Spaans blijft belabberd, maar bij Goos en Bram komen er nog af en toe wat zinnetjes te voorschijn waardoor we een heerlijk maal hebben. Tegenover de tapas bar zit een oude olijfperserij die nu als kroeg functioneert, jazzmuziekje erbij, biertje en Spaanse locals, het is genieten. Al snel is het kroegje overgenomen door een deel van het Nederlandse ankerdorp. De Samba en de Saeftinghe (nieuw in het dorp, gezin met 4 kinderen) sluiten zich aan, de kinderen rennen door de sTapasteegjes al voetballend en ijsjes etend.

Na Combarro varen we naar Isla Cies, een mooi eiland voor de Spaanse kust. Mooi zandstrand, helder blauw water en zon. We hebben een mooie ankerplek voor het strand. We genieten van een heerlijke wandeling op het eiland en van de bbq met alle andere boten. We hebben voor het eerst met z’n allen in zee gezwommen. Nog wel fris, maar wel heerlijk.


 

Pinta

 

 

We varen ’s avonds met de Tyche naar Baiona en gaan in de haven liggen. De volgende dag volgen de andere boten (oa. de Duende, de Samba en de Saeftinghe). We maken een heerlijke wandeling rondom het kasteel en bekijken het stadje. 's Avonds ontstaat is er een spontane borrel aan boord. De kinderen spelen ondertussen op de Samba. Eva (10 jaar van de Samba) houdt ons op de hoogte via de VHF of alles goed gaat of als iemand terug naar zijn eigen boot wil. De Jonathan (60ft Olin Stephens custom design klassieker) komt ook binnen varen. Ze komen ook even bij de borrel die uitmond in een bbq. De volgende dag brengen we met de rubberboot een bezoekje aan de replica van de Pinta, één van de schepen die Christopher Columbus van de Spaanse koningin heeft gekregen voor zijn ontdekkingsreizen.

Vandaag vooral een rustig schooldagje, wasdagje, website bijwerk dagje en alle mailtjes beantwoorden die Ties van zijn klasgenootjes heeft ontvangen. Tijdens het spelen op de steiger weet Ties met zijn kruisnet een vis op te vissen. Dit keer gooien we de vis terug in het water, hij ziet er niet zo fris uit. Er is weinig wind, dus we blijven nog even liggen tot er een gunstige wind komt om naar Cascais te varen.

18 september Baiona

We gaan nog een nachtje voor anker en eten 's avonds bij de Duende eten. Een heerlijk rustig en gezellig avondje. Morgen vertrekken we naar Leixous (Portugal). We besluiten toch langs de kust van Portugal te hoppen aangezien er zeer weinig wind is en de windrichting veranderd meerdere keren op een dag.

Terug naar boven