15 november - 21 november 2008 La Gomera - Kaap Verden (800 mijl) (foto's overtocht en Kaap Verden)

We zijn in Afrika!

We hebben 6 dagen (en 6 nachten) op zee doorgebracht en circa 800 zeemijlen afgelegd. Voor ons weer een enorme mijlpaal. Dit keer veel beter voorbereid, zijn we zaterdagmiddag uitgevaren samen met de Tyche, Mi Dushi, Kaat en Basjok. De voorbereidingen zaten vooral in het vooraf klaar maken van 4 maaltijden, al het eten binnen hand bereik zetten en alles rammel en slingervast zetten. Ervaring heeft geleerd dat het niet goed voor je humeur is om bij enorme deining dat ene blikje te zoeken of te speuren naar die ene heen en weer tikkende knikker of fles. En slingeren doe je!

We zijn met een rustige zee vertrokken, lekker de eerste 50 mijl beschut achter El Hiero en La Gomera. Wel op de motor, maar ja, voor het inslingeren wel zo prettig. Op dag twee kwam de voorspelde wind. De tocht was afwisselend met deels een prima wind. Overdag dan lekker met de genaker, afgewisseld met genua en/of grootzeil in de nacht. Echter op de een na laatste nacht toch weer 30 knopen wind, behoorlijke golven en regen. Wel gezien dat onderweg het zeewater 5 graden warmer werd dan in de Canarische eilanden. Vonden de jongens wel erg interessant.

Dolfijnen naast de boot.JPGHet blijft maf hoe je na een halve dag varen eigenlijk niemand meer ziet en je alleen waant op de oceaan. In de 6 dagen op zee hebben we geen enkele boot meer gezien, op 2 vrachtschepen na die ergens in de verte aan de horizon voorbij kwamen. Onderweg hebben we gezellig twee keer per dag contact met de andere Nederlandse boten op de ssb netje.

Terwijl je normaal je best doet om zo snel mogelijk te gaan, moesten we de laatste nacht de vaart eruit halen om juist in de vroege morgen aan te komen. Genua weer een stukje in om niet boven de gewenste 3 knop te komen. Weer eens wat anders zullen we maar zeggen.

Vissen blijft een uitdaging. Terwijl anderen probleemloos de koelkast vol hengelen, vangen wij (nog) niets al trawlend. Misschien varen we gewoon te snel.........Bijna een prachtige Dorade aan boord, maar op het moment suprême (van binnen halen) schudde die even met zijn kop en weg was die.

Het mooiste van de tocht? De 2 prive dolfijnenshows van een school van 20 dolfijnen, jumpend naast de boot en spelend rondom de punt van de boot. Scholen met vliegende vissen als bijen boven het water. De sterrenhemels met maanlicht. De aankomst vlak na zonsopgang. Probleemloos 6 dagen met z'n allen op een paar vierkante meter. En vooral voor mij: een tocht zonder zeeziekte, ondanks de stevige golven die er ook waren.

Aankomst Kaap Verden.JPG

 

 

 

 

 

 

 

26 november Mindelo (Sao Vincente, Kaap Verden) (foto's Kaap Verden)

Het is hier echt Afrika. Het is tropisch warm. Vrouwen lopen met grote schalen op hun hoofd rond met vis, groenten of fruit. De straten zijn van keien vol met gaten, hier en daar is de stoep half weg en er zijn veel zwerfhonden. Als we door de straten lopen worden we soms in het Nederlands aangesproken door Kaap Verdianen die in Nederland hebben gewoond. We krijgen sowieso veel aandacht, althansTies met tonijn zo lijkt het. De drie blonde kinderen werken als een magneet op de lokale bevolking. In allerlei talen worden ze aangesproken en ze worden over hun bol geaaid. De kinderen klemmen zich meteen om onze benen en vinden die aandacht maar matig. Altijd als we weer in een nieuwe plaats zijn is het nodig om een verkenningstocht de doen. Waar is de bakker, de supermarkt, groenten en fruit verkoop en vooral wat is er te krijgen. Ze hebben genoeg, maar geen luxe producten, dus we zijn blij dat we goed hebben bevoorraad. Vis is er in ieder geval in overvloed. De visafslag was enorm indrukwekkend.  Giga tonijnen (110 kg) worden vanuit een pick up truckje uitgeladen en ter plekke gefileerd en verhandeld. Tussen al het handelen lopen honden en katten rond en vliegen de vliegen over de vissen heen. We kijken onze ogen uit. Tijdens de verkenningstocht kopen we in een souvenirs shopje een Kaap Verdiaans vlaggetje van 1,25 euro. Vlaggenstokje eraf en we hebben een prima gastenvlaggetje. Dan te bedenken dat ze bij de bootshop van La Gomera voor 35 euro te koop waren.

In de haven liggen we weer midden tussen de Fransen die met de Iles du Soleil (soort Franse ARC) op weg zijn naar Brazilië. Het heerlijke is dat rond de lunchtijd het naar Franse restaurants ruikt op de steiger. De haven is prima in orde, afgezien van de douches die nog steeds in aanbouw zijn. Voor ons niet zo’n probleem want we douchen aan boord, maar voor de kleinere schepen wat lastig. Gelukkig heeft de zeer sfeervolle, ietwat morsige club Nautico koude douches (en koud bier). We horen van Kai (de Duitse eigenaar van de haven) dat ze al twee jaar bezig zijn om de laatste vergunning rond te krijgen. Kai is tevens Raymarine expert en helpt Goos met het doormeten en finetunen van de autopilot. Tijdens de overtocht ging de autopilot opeens op standby. Hele rare gewaarwording als het knetter donker is en je boot plotseling van koers veranderd zonder jou toedoen. Goos heeft toen de andere autopilot erop gezet, zodat het niet nogmaals zou gebeuren. Na alle mogelijkheden op een rijtje te zetten heeft Goos onder toeziend oog van Kai een aantal settings aangepast, stekkertje minder, draadje los en alles doet het weer prima. Probleem lijkt een teveel aan informatie voor de autopilot. De autopilot kreeg data van zowel het gyrokompas als fluxkompas en dat was dubbelop. Als dank voor de service, die niet in rekening werd gebracht,  hebben hem maar een fles port gegeven en zijn een extra nachtje in de haven gebleven. Dat zijn tenslotte ook zijn inkomsten. Topkerel.

We hebben het schoolwerk ook weer serieus op gepakt. Tijdens de overtocht is de schoolroutine in het slop geraakt. Komend weekend beginnen we aan de grote overtocht en zal er ook minder van het schoolwerk komen. Dan is het wel zo lekker om nu even wat meer te doen, zodat we een beetje voor op schema lopen. Voor school, In de pauze tussen het rekenen en schrijven door en na het schoolwerk wordt er lekker in de zee geplonsd om af te koelen. Er wordt wel zes keer per dag gezwommen. Tja, en dat te beseffen dat er in Nederland sneeuw ligt.

Willem met kreeftMet  Jan Willem en Manja van de Kaat en Willem van Basjok spreken we af om samen te gaan borrelen. Jan Willem heeft op de vismarkt twee kreeften gekocht die we samen als diner hebben opgesmikkeld. De ene doen we in kokend water en de andere wordt doormidden gesneden op de BBQ gelegd. Het is weer genieten. Er zijn iets meer stemmen voor de gekookte versie. De volgende dag is de glasbak weer vol…… Misschien moeten we maar eens over stappen op de 3 liter kartonnetjes wijn die veel cruisers gebruiken, alhoewel wij een kurk toch charmanter vinden.

We liggen inmiddels voor anker en dat is weer fijn. Schoon water, een verkoelende bries en een ander uitzicht.  Het uitzicht is na een uurtje weer totaal anders als er een 100ft trimaran naast ons komt te liggen. Zoals de gribfiles nu aangeven gaan we komend weekend oversteken. 2152 mijl (= 3990 km) naar Grenada.  

 

 

 

29 november 2008 Mindelo (Sao Vincente, Kaap Verden) (foto's Kaap Verden)

Bij ons vertrek hebben de kindjes een mand met sinterklaascadeaus van hun nichtjes en neef gekregen. Elke maand en op een verjaardag mag er een cadeau worden opengemaakt. Dit keer waren de cadeaus een bakje basterdsuiker, een bakje meel, een bakje speculaaskruiden en een recept voor pepernoten. Bovendien hadden we nog een cadeautje liggen van Egon, Eline, Reinoud en Annick dat pas rond Sinterklaas mocht worden opengemaakt. Tja, en als daar dan de dvd van de Club van Sinterklaas in zit, is het Sinterklaasvirus hier aan boord niet meer tegen te houden. We bakken pepernoten en met spanning zitten ze de dvd te kijken. De schoen wordt ook gezet in de kuip….. en…… jawel er is gelukkig een pakjesboot in de buurt die de kinderen weet te verwennen.


ties is jarigBehalve de sinterklaas voorpret vieren we ook vast Ties z’n verjaardag.  Een verjaardag met bezoek is leuker dan midden op de oceaan. De Tyche, Kaat en Basjok komen gezellig langs en er wordt hard voor de (bijna) jarige job gezongen. Helemaal dolblij met z’n cadeaus wordt er weer druk met de lego gebouwd en gespeeld. Dat is op de ankerplek toch een stuk makkelijker, dan op een golvende oceaan.

Na de gezellige avond is het ook weer orde van de dag, we moeten diesel tanken. Het klinkt zo simpel, maar hier in Afrika is alles anders. We willen voor de makkelijke optie gaan en aan de kade van de vissershaven aanleggen. De swell was ongemerkt  toegenomen en op het moment dat we de lijnen op de kant hebben, komen er golven van bijna een meter. De boot zwiept tegen de kade aan en het ziet er niet goed uit. Brakke visserboten aan de ene kant en rotsen en ondiepte aan de andere. We gooien alles onmiddellijk los en gaan vol gas bij de kade weg. Gelukkig zonder schade. Dan maar weer het anker uitgooien en met de verzamelde jerrycans aan de slag. De mannen (Robin, Willem, Goos en kleiner gespuis) gaan op pad met de dinghy en moeten 4 keer heen en weer. De Tyche en Basjoc zijn meteen ook voorzien van diesel. Na de sessie 2 is eerst de stroom uitgevallen en even later de tank van het tankstation leeg. Ook de geldautomaat wil niet vooruit . tanken

Mooie gelegenheid om dan maar eerst te lunchen. We verplaatsen ons naar de Club Nautico. Prima tent, maar een enorm trage keuken. Een aantal biertjes en burgers later worden de laatste 2  sessies afgerond en is het diesel tanken zomaar een dagproject geworden. Onverwacht komen de Senang en Laaxum de haven in. Zij hebben eerste een aantal oostelijke eilanden gedaan. Weer een reden voor een aankomst biertje. Toch het vertrek een dagje uitstellen? Maar ja,  zo is er altijd wat en we hebben straks aan de overkant genoeg tijd voor gezelligheid. Na een week hebben we het hier wel gezien.


Vandaag hebben we nog even de laatste boodschappen gedaan, dinghy aan dek gezet, water getankt, alles zeevast gezet en de eerste maaltijden geprefabt. We zijn er weer klaar voor. Over ongeveer 2 weken is hier weer te lezen hoe de overtocht is geweest.

naar boven