12 – 16 februari          Iles des Saintes (Pain a Sucre) Guadeloupe (foto's Iles des Saintes)

Voor we naar Point a Pitre gaan op Guadeloupe maken we een tussenstop op Iles des Saintes om even te checken wat de situatie is op het eiland met al de stakingen. De baai ligt vol en de enige open supermarkt is zo goed als leeg, maar wel open. We kunnen gewoon aan stokbrood komen en de sfeer is er toeristisch en prima. Na een rollerig nachtje varen we naar de Marina Bas de Fort in Point a Pitre. Voor het familie bezoek is het makkelijker om in de haven te liggen. Er zijn hier nog steeds stakingen. Op het hoofdeiland Guadeloupe was het vooral in het centrum van de stad te merken. Alle winkels zaten met rolluiken dicht, een beetje een spookstad. De eerste avond zijn we bij de haven gaan eten en daar was niets van de staking te merken. De volgende ochtend was de supermarkt om de hoek als enige open. Van de 5 rolluiken zaten er 4 dicht, er stonden twee grote bodyguards de ingang te bewaken. We mochten om de beurt naar binnen. Er was gelukkig veel te krijgen, dus met een volle kar konden we in de megarij voor de kassa staan. Na een uur waren we pas aan de beurt. Van de Zweedse cruisers die Iles des Saintes 012.jpgvoor ons in de rij stonden hoorden we dat er 2 dagen voor onze aankomst, demonstraties waren en al het afval werd in brand gestoken. Er hing een akelige sfeer en ze zijn snel naar de boot terug gegaan, in de haven was het veilig. Inmiddels is er her en der benzine te krijgen, maar de rijen zijn enorm. Na de mega boodschappen zijn we naar Iles des Saintes gezeild, een tocht van 3 uur. In eerste instantie stond de familie vrolijk te roepen dat ze niet zee ziek werden, maar na 3 kwartier lagen ze allemaal voor pampus…… Behalve dat de supermarkt hier wat leeg is, is er op Iles des Saintes niets te merken van de staking. Elke dag komen er ladingen toeristen met de veerboot vanuit Guadeloupe. Wij liggen om het hoekje van het dorp voor het hotel waar Fleur en Jacq in overnachten. ’s Morgens fluiten ze even en dan pikken wij ze met de rubberboot op. Bas en Pim slapen aan boord. Volle bak dus, maar wel erg gezellig.

14 – 23 februari    Iles des saintes (Guadeloupe)

Scooters op het voetbalveldWe hebben een gezellige en drukke week met de familie.  We maken dagtochtjes naar de verschillende strandjes en baaitjes die er rondom Iles des Saintes te vinden zijn. Het is een klein en overzichtelijk Frans vakantie eiland.  Op Martin’s verjaardag, die natuurlijk niet gevierd mocht worden, huren we scooters waarmee we met z’n allen een eiland tour maken. Met twee, bijna drie, Tapacubos leden in de familie is het natuurlijk niet te vermijden dat ook de meest zanderige en onbegaanbare paden moeten worden geprobeerd. Dat er door de verhuur bij sommige paden wordt gezegd; niet begaanbaar, is natuurlijk een extra motivatie om ze juist wel uit te proberen. Het verhuurbedrijf had het in de meeste gevallen overigens goed aangegeven. We hebben zonder schrammen of ongelukken aan het eind van de dag de scooters weer ingeleverd. Begrijpelijk dat de bewoners de scooters wilden bannen van het eiland, wat een klere herrie maken die dingen.

Onze favoriete ankerplek is bij Ilet a Cabrit. Op het eiland stond in vroegere dagen een hotel, het  ligt er nu als ruïne bij en wordt bewoond door de geiten. Een andere bewoner op het eiland is Ulrique, een Franse kunstenaar.  Hij woont af en toe in een deel van het vervallen hotel en gebruikt het tevens als atelier voor het maken van aardewerken maskers en potten. Elke dag vaart hij met zijn knalgele bootje naar het hoofdeiland en soms naar het eiland met de windmolens. Daar staat zijn woonhuis. Hij had een stukje grond gekocht, maar helaas zijn er niet lang er na windmolens geplaatst die zo veel lawaai maken dat hij zijn toevlucht heeft gezocht op Ilet a Carbit. Als we de tweede keer komen lunchen aan de tafel vlakbij zijn werkplaats nodigt hij ons uit om binnen te komen kijken. Hij laat zien hoe hij op de draaitafel de potten maakt. De kinderen mogen vervolgens omstebeurt plaatsnemen en zelf een pot maken en beschilderen.  ‘s Avonds gingen we meestal weer terug naar de ankerplek bij Pain de Sucre. Eén avond zijn we bij Iles a Cabrit blijven liggen en heeft Goos in het stikke donker Jacq en Fleur naar het hotel teruggebracht. Toch wel spannend voor de dames. Even heen en weer bleek uiteraard enorm mee te vallen. Pas als Bas en Jacq weer vertrekken is het merkbaar dat er nog steeds stakingen zijn in Guadeloupe. De vluchtschema’s zijn omgegooid, waardoor het nog even een geregel is om op tijd en veilig terug te komen. Omdat er veel teveel wind en ‘on the nose’ staat, kiezen we er niet voor om ze naar Point a Pitre te brengen. Ze nemen de veerboot (….). Als wij de familie later in de veerboot voorbij zien varen lijkt het overigens met de golven meer een duikboot. Via een sms begrijpen we later dat het een ruwe tocht was, maar zonder zeeziekte. Ze zijn ondanks de stakingen toch nog veilig thuis gekomen.

Na het vertrek is het ineens stil aan boord. We maken schoonschip en blijven nog 2 nachten bij Ilet a Carbit voor anker liggen. Als de wind weer is afgenomen vertrekken we naar Antigua na een tussenstop in Deshaies. Daar was het nu rustig, maar ook hier een paar dagen terug roadblocks en brandstichtingen.

naar boven