5 – 15 januari 2009 Union Island, Tobago Cays en Bequia (The Grenadines ) (foto's Grenadines)

De Grenadines bestaat uit een eilanden groep van meerdere eilanden. Wij willen rond de 16e januari in St. Lucia zijn, dus moeten we keuzes maken. Waar gaan we wel heen en wat slaan we over, we kunnen namelijk niet alles zien.

BougainvilleWe bezoeken Union Island, Tobago Cays en Bequia. In Union Island liggen we langs het rif voor anker en het water wordt blauwer en blauwer. Union Island ligt vol charterboten en is dan ook meer op toerisme ingesteld in vergelijk tot de Carriacou. De stalletjes met fruit zien er mooi en fris uit en de sfeer is vriendelijk en relaxed. De restaurants doen hun best om de toeristen binnen te halen, want de recessie is hier ook te merken. We strijken neer bij het restaurant Bougainville met een haaien vijver. We zitten aan een keurig gedekte tafel en wijzen de kreeft aan die voor ons uit het aquarium wordt gehaald en na het wegen in de pan wordt gedaan. Heerlijk. In Nederland zijn ze aan het schaatsen (ben ik jaloers op overigens) en de wereld heeft te kampen met een recessie. Even in mijn arm knijpen, we zitten gewoon hier alsof er verder niets aan de hand is.


Snorkelen op de CaysNa 2 dagen Union Island varen we de enorme afstand van wel 3,5 mijl (…)naar Tobago Cays. Grappig is dat je deze afstand ook aftelt. De Tobago Cays zijn 4 onbewoonde eilanden omringd door een koraalrif. Het water is helder turkoois en erg mooi. De Cays staan erom bekend dat het super druk kan zijn, het is een van de hotspots om naar toe te gaan. Als we via de afgeraden zuidingang tussen de riffen sturen, lang leve de kaartplotter, zien we al snel bekende boten. De Nederlandse vloot met de Saeftinghe, Samba, Wanderer IV en de Nutmeg (Engelsen die zijn geadopteerd) liggen tot onze verrassing allemaal in de Cays voor anker. Zij hebben allemaal aan de ARC meegedaan en hebben een andere route gekozen om hier te komen. Het valt ons erg mee hoe druk het is en hebben dus ook ruimte genoeg om ons anker uit te gooien.

De kinderen staan te springen op het dek en willen meteen spelen. Maar ja, er moet eerst school gedaan worden. We hebben een verkort programma en gaan daarna snorkelen en treffen we de anderen op het strand. Bij het strand is een afgebakend stuk waar we meerdere zeeschildpadden zien zwemmen. Zo mooi om Meike met haar 5 jaar en roze duikbril door haar snorkeltje heen te horen juichen als ze de schildpadden ziet. We zien heel veel vissen en prachtige soorten koraal, Goos ziet zelfs een mega rog over het anker heen  zwemmen. Veel koraal  riffen hebben enorm veel schade ondervonden van orkaan Ivan die een paar jaar geleden over dit gebied heen is gekomen. Het kwetsbare koraal breekt af en vervolgens  trekken de vissen weg wegens gebrek aan beschutting. Het lijkt onder water net of er een shovel overheen is geweest. Gelukkig zijn de Cays redelijk ongeschonden, maar het rif bij Union Island is min of meer vlak.

Lobster BBQIn de Cays varen allemaal boten rond die hun diensten aan bieden, van brood, bier tot georganiseerde lunches op het strand. Wij zijn vooral geïnteresseerd in het laatste en er wordt een mooie prijs onderhandeld. De volgende dag zitten we met de bemanning van de Saeftinghe, Samba, Nutmeg, Wanderer IV en de Yara onder de palmbomen aan de grilled lobster en kippenpoten.

We hebben de grib files weer gedownload en zien dat er veel wind aan komt. Dan zijn de Cays niet echt een prettige plek om te liggen, want je ligt totaal onbeschut. We besluiten om bijtijds door te gaan en de wegen gaan weer uit elkaar. Wij gaan naar Bequia, de anderen naar Union Island. Er is al meer wind dan we dachten (26 knts), maar met een zonnetje en warm zeewater is de beleving totaal anders. Het is enigszins bezeild. Onderweg passeren we een grote catamaran waarbij de mast overboord is geknakt. We roepen ze op om te kijken of ze hulp nodig hebben. Later horen we nog een jacht dat hen hulp wil bieden, maar het is niet nodig.

10 – 15 januari 2008 Bequia

Bequia heeft een diepe baai, die ons prima beschutting geeft tegen de wind. Misschien dat we te veel hadden verwacht van Bequia, maar wij vonden het tegen vallen. Het zou ingesteld zijn op yachtspeople en er zijn dan ook veel bootwinkeltjes en bootbouwers. De Bequia beachrestaurants zijn leuk rond de baai, het strand is mooi en er is een leuke kleine versmarkt. Maar we zien hier meer zwervers dan dat we tot nu toe hebben gezien en worden continue aangeklampt. We krijgen direct een waarschuwing van een andere boot dat ‘You better lock your dinghy’. Tot onze grote ergernis vinden we later een zwerver in onze dinghy. Hij was onze boot aan het schoonmaken (en tegelijk even kijken in het luikje voor..). Tja, dat moet je niet bij Goos doen, die sprong uit zijn vel. Als je het eerst vraagt prima, maar niet ongevraagd aan onze spullen komen. Als na een paar dagen bij de Hagar (NL boot die hier ook voor anker ligt) de dinghy is gestolen, zijn we eigenlijk klaar met Bequia.

Ondanks de bittere bijsmaak hebben we wel ons vermaakt, dank zij het lekkere strand en leuke ontmoetingen. Als we op het strand zitten komt een kerel in een minuscuul zeilbootje aanvaren, volledig in knal geel oliegoed, en dat met 28 graden. ‘Dat kan alleen maar een gekke Engelsman zijn’ zeiden we tegen elkaar. Hij bleek echter uit California te komen en al jaren te cruisen. We raken met hem aan de praat en blijkt een fervent motorcrosser te zijn. Ja, hij heeft ook een KTM… De volgende ochtend komt hij heel vroeg langszij om een motorcross blad te brengen voor Goos. Dit soort spontane ontmoetingen maken onze reis zo leuk.

Morgen gaan we vroeg vertrekken naar St. Lucia. Ik kijk er erg naar uit, want daar komen mijn lieve vriendinnen naar toe.

naar boven