Engeland 23 juli - 20 augustus 2008 (foto's Engeland)

Roompot sluis – Nieuwpoort (BE)23 juli 2008

Vlag hijsenNa een zeer onrustig nacht bij de sluis vertrekken we richting Oostende. We gaan de sluis door en moeten voor de brug aanleggen, pas als het water is gedaald kunnen we met onze mast onder de brug door. Er is weinig wind (ZW), dus de motor gaat weer aan. De zee is met de stroming erg onrustig. We moeten wennen aan het geschommel. Meike en Gijs zijn misselijk en ik ben blij met mijn relief band. Het lijkt te werken. Ik denk dat een gedeelte van de kriebels in mijn buik ook van de zenuwen en de slechte nacht zijn. Vanuit Roompot is in eerste instantie het plan om door te varen naar Oostende, maar de tocht loopt zo voorspoedig dat we besluiten om naar Nieuwpoort door te varen. Onze eerste buitenlandse vlag wordt door Goos en Ties gehesen.
Er zullen nog vele vlaggetjes gaan volgen.

Nieuwpoort (BE) - Dover (UK) 24 juli 2008

In Nieuwpoort is rondom de haven weinig te doen. We maken na hKrijtrotsen bij Doveret eten een wandelingetje en eten een ijsje op een terras. Lekker vroeg naar bed. Vanuit Nieuwpoort vertrekken we om 9 uur richting Dover. Helaas met weinig wind, waardoor we de onderwaterspinaker volle toeren laten draaien. Niemand heeft gelukkig meer last van zeeziekte. We raken al aan het geslinger gewend. De shippinglane was gelukkig niet al te druk. Behalve een uitwijk manoeuvre voor een Urkervisser, hebben we rustig kunnen doorvaren. Helaas is het wat heiig waardoor de krijtrotsen van de Engelse kust pas op korte afstand goed te zien zijn. De binnenvaart bij Dover is een drukke bedoeling. Er varen ferries in en uit en we moeten wachten op clearance om naar binnen te kunnen varen. Het radio verkeer is als een drukke verkeerstoren. We hebben een prima plekje aan een door meeuwen vol gepoepte steiger. We gaan even een stukje wandelen en hoewel we via de stad lopen zijn we binnen de kortste keren op het kiezelstrand terecht gekomen. We moeten nog erg wennen aan die Engelsen, wit, grof taalgebruik en niet de meest elegante mensen. Bij het havenkantoor zijn ze overigens super vriendelijk, totaal anders dan wat we eerder op het strand tegen waren gekomen.

Dover – Eastbourne 25 juli 2008

De wekker wordt vroeg gezet (6 uur), want we moeten op tijd door de sluis. Nadat we door de sluis zijn gegaan, wachten we in de ander gedeelte van de haven op het gunstige tij. We vertrekken om 8 uur. Er is nog weinig wind, terwijl er was voorspeld dat er in de ochtend wind zou zijn en in de middag afnemend. De golfslag is wederom vervelend en wordt nog onaangenamer als de wind toeneemt en tegen de stroming in gaat. We halen het niet om hoog aan de wind te varen, en voor kruisen kiezen we niet. De boot beukt door de golven en maakt een hoogte verschil van 3 tot 4 meter. De kinderen hebben dolle pret in de kajuit. Bij het hoogte punt van de golf springen ze in de lucht en komen neer bij het dieptepunt van de golf. ‘Mam, we vliegen!’ Zeer goed dat er niemand zeeziek wordt bij dit weer, die reliefband werkt! Normaal zou ik met dit weer namelijk voor pampus liggen en onaanspreekbaar zijn. Er spoelt enorm veel water over dek. Goos komt er op tijd achter dat het water via de bakskist in het motorruim loopt en dat de waterafvoer bij het motorruim verstopt zit. We zetten meteen de motor uit om te voorkomen dat deze wordt vol gespetterd met zout water. Met de trekveer wordt de prut eruit geduwd en het zeewater wordt weggepompt. Goos houdt het waterniveau in het motorruim goed in de gaten, als de motor weer aan gaat. Gelukkig geen problemen meer. De kinderen hebben niets gemerkt die waren in slaap gevallen en worden pas bij Eastbourne wakker. Onderweg komen we nog bruinvissen (dolfijnen) tegen, ze laten zich heel eventjes maar zien. De haven van Eastbourne is gebouwd binnen een complex van nieuwe appartementen. We liggen aan een steiger die aan het eind van de dag vol ligt met Nederlandse boten. Het lijkt de Nederlandse spuitbrigade, want iedereen staat na deze tocht zijn boot af te spuiten. Wij doen vrolijk mee, voor de verandering.

Eastbourne – Portsmouth 26 juli 2008

Weer de wekker, dit keer om 5 uur. De zee is dit keer helemaal glad en er is geen wind. De onderwater spinaker doet wederom zijn best. Het lijkt alsof we Aanloop Portmouthde enige op zee zijn, zeer mooi en rustgevend. De kinderen zijn onderweg druk aan het knutselen geslagen, er worden bootjes gevouwen, tenten gemaakt voor de knuffels. Met sokken als slaapzakken, hele verhalen worden bedacht. Het laatste stuk is prima te bezeilen, eindelijk even de motor uit. Naarmate we dichter in de buurt van het Island of Wight komen neemt het aantal boten toe. De drukte bij de aankomst bij Portsmouth is enorm, Goos geniet enorm van het gepraat op de marifoon, het doet hem aan de marine denken. De Queens Harbour Master van Portsmouth kondigt aan dat de haven ingang een half uur dicht zal zijn, omdat er een vliegshow is. We liggen eerste rang. We leggen aan in de Haslar Marina. De kindjes nemen een duik in het heldere water. Portsmouth is het marinecentrum van Engeland en we liggen vlakbij de duikboten. We varen er met de Miss B (onze bijboot) er naar toe en krijgen een rondleiding van een Marine Veteraan. De man is stokdoof en vertelt de verhalen uit de oude doos. Gelukkig kan Goos uitleggen wat er verder aan boord te zien is. We belanden bij vertrek midden in een Brits huwelijk met hoeden en veel te hoge hakken voor de steigers. We varen nog met de Miss B een rondje door de haven, en bekijken de marineschepen van wat dichterbij. Dat vindt de havenpolitie niet zo’n goed plan en ze komen met zwaailicht op ons af. Zeer vriendelijk wordt ons verzocht om weg te varen. Eenmaal op de boot wordt er verder geknutseld en gaan we vroeg naar bed.

Portsmouth – Yarmouth 27 juli 2008 (foto's Engeland)

Aanloop PortmouthVandaag een korte tocht, slechts 3 uur. Wederom weinig wind en schitterend weer, we doen de motor weer aan. Om half 11 komen we aan in het drukke, maar lieflijke plaatsje Yarmouth aan de Solent op het Island of Wight. Hoewel bij de ingang staat dat de haven vol is, varen we naar binnen. Er is plek en we leggen aan bij een drijvende steiger die niet aan land is verbonden. Je hebt hier dus een bijboot nodig of je maakt gebruik van de watertaxi die de hele tijd door de haven gaat. In eerste instantie willen we nog verplaatsen naar de ‘Walk ashore’ steiger, maar als we het prijsverschil horen, 39 pond ipv 21 pond, besluiten we toch te blijven liggen. Stroom en water hebben we toch niet nodig. We willen hier 3 dagen blijven voor we weer mijlen gaan maken.
Goos en de kids verkennen de haven en het strand. We gaan eerst even in het kneuterige dorp boodschappen doen en genieten daarna van het strand. Eindelijk lekker weer en aan het strand. Als Gijs vraagt of we dit vaker gaan doen zo aan het strand klooien, antwoord ik: ‘Nou, ik denk bijna 8 maanden lang’. Grote blijdschap op zijn gezicht.

 

Yarmouth - Weymouth (30 juli 2008)

YarmouthWe blijven 3 nachten in Yarmouth liggen. We vermaken ons met een dubbeldek bustour naar de Needles en omgeving. De kinderen hebben dolle pret in de stuiterende bus, waar ieder ander wagenziek zou worden. Ze hebben nergens last van, ze zijn het gestuiter al gewend door de boot. Het uitzicht bij de Needles valt tegen. We gaan naar een demonstratie van glasblazen en dat is erg leuk en super warm. Met een opa en oma die glaswerk in allerlei vormen verzamelen, spreekt het maken van een vaas tot de verbeelding. In de shop kijken we rond en horen regelmatig 'Die hebben opa en oma ook!'. We bezoeken nog de modeltreinen show die 'de grootste van Engeland' schijnt te zijn. Eigenlijk een aanfluiting.

De volgende dag doe ik de was. Na ons vertrek niet gedaan, en dat is uniek voor mij, ik was thuis namelijk minstens 3 keer per week. Ok, ik ben dan wel erg verwend met een wasmachine aan boord en als droger gebruik ik de wind en de zon. Eind van de dag ligt alles weer schoon in de kast, het is maar waar je blij van kan worden. We maken een tochtje met de rubberboten op de river Yar en leggen aan bij een modderstrand. Gijs en Ties zaggen diep in de modder, eerst voorzichtig en al snel genieten ze van een echt modderbad.Glasblazer aan het werk

Op 30 juli (yeah Loek is 40 geworden!) varen we naar Weymouth. We varen weer langs de Needles en we zeilen er mooi langs. Bij St. Albanshead zien we de rafelingen van de stroming. We nemen er een ruime bocht omheen, maar komen toch in een wirwar van golven terecht. Door de zon erbij een spectaculair gezicht, maar we zetten de motor aan om er zo snel mogelijk uit te komen. Er zijn golven pieken van 3 meter om ons heen, ze lijken van alle kanten te komen. Nog nooit zoiets mee gemaakt. Later lezen we in de Vaarwijzer (in het kielzog) over de 'legendarische verschrikking', die gaat welliswaar om de Portland Bill die we later tegen komen, maar St. Albanshead wordt er ook in genoemd.
In Weymouth liggen we midden in de stad. Het is druk met toeristen en heel veel professionele kreeften en krabbenvangers. We gaan de afschuwelijke winkelstraat in om cadeaus te kopen, voor mijn verjaardag. Ik ben blij als we weer terug zijn aan boord, in ons eigen coconnetje, niet te druk.

Weymouth - Dartmouth (31 juli)

The NeedlesIk word wakker van het geklets over het inpakken van cadeaus. Vandaag ben ik jarig, life starts at 40, en ik doe dat door met mijn gezin een jaar te gaan zeilen, mooier kan het niet. De boot is versierd en er ligt een stapel cadeaus. Er wordt gezongen en uitgepakt. Niet snel daarna trossen los en varen we naar Darthmouth. In de pilot hadden we de waarschuwingen gelezen over de Portland Bill. Je wordt er een beetje zenuwachtig van als je leest: 'Portland race is the most dangerous extended area of broken water in the English Channel. Quite substantial vessels drawn into it have been known to dissappear without trace.' (source The Shell Channel pilot). Maar goed, we kiezen het gunstige tij en en de wind is nauwelijks aanwezig. Het valt achteraf mee, we hadden het de dag ervoor met de St. Albans veel heftiger. Helaas is de reliefband wel wat afwezig vandaag, en breng ik de dag wat zeeziekerig door. We hebben bijna het hele stuk kunnen zeilen, dat was wel weer mooi. Helaas aan het eind begint het voorspelde slechte weer en komen we in regen aan. Wel weer gemiddeld 8 knotsen kunnen halen. We meren aan naast een strakke alu Ovni. De buurvrouw geeft aan dat het die nacht flink kan gaan waaien en we liggen aan lagerwal. Alle stootwillen leggen we tussen de boten, luiken dicht en laat maar komen. Achteraf valt het weer enorm mee (lijkt de DWD wel (Deutsche Wetter Dienst)).

Dartmouth 1 augustus

40We blijven lekker liggen en bezoeken de stad. Met dit slechte weer moeten we even onze draai op de vierkante meter vinden. De kinderen blijven het liefst aan boord en hoeven niet zo nodig de stad in, maar ja, we moeten toch even boodschappen doen voor het avondeten. Anders dan in Nederland, laten we ze niet alleen als we even de stad in gaan. We missen de uitvlucht van een strandje en zitten op elkaars lip. Uiteindelijk de een maar even achter de pc, dvd en de nintendo, ieder zijn eigen plekje even weer vinden en voorbereiden op de volgende haven. Zo te horen is het weer in Nederland een stuk beter dan hier. Gelukkig is het ook de eerste van de maand en dat betekent: ‘Cadeautjes uit de mand!’ Bij vertrek hebben Stephanie, Anne, Fleur en Pim, de nichtjes en neef van Ties, Gijs en Meike een mand vol cadeaus meegegeven voor elke maand. De 2e keer cadeaus uitpakken is weer een feest.
We zien hier ook andere vertrekkers voorbij varen. 'Tot in Falmouth' roepen we elkaar toe, hoewel we elkaar nog niet kennen, geeft het wel een vertrouwd gevoel.

Dartmouth - Salcombe 2 augustus

Ondanks de voorspellingen breekt het zonnetje door. We varen om een uur of 1 naar Salcombe, de wind is gunstig tussen de 15 en 20 kts. Aangezien we geen haast hebben, zetten we alleen de genua op. We moeten nl bij hoogwater bij Salcombe zijn omdat we over een zandbank bij de ingang van de baai moeten. Het is heerlijk zeilen, wel wederom een enorme golfslag van piekende golven met een onregelmatig patroon. Ondanks de rare zee, is niemand zeeziek. Om half 4 komen we in Salcombe aan en leggen aan bij een mooring. Het is aanleggen is haken in het groot. De lijn moet nl met de pikhaak door het oog van de mooring worden gehaald. Het gaat voor een beginneling, zeer soepel. Om ons heen is het een drukte van heen en weer varende bootjes, naar het strand en terug, naar het dorp en terug, naar de boot en terug, en wij liggen midden op hun route. Hoewel er een mooring verderop in de baai beschikbaar is, besluiten we te blijven liggen. Wat we toen niet wisten, was dat de wind ging toenemen en dat bij het veranderen van het tij, we dwars op de golven kwamen te liggen.

Salcombe 3 - 5 augustus

dingy dock Salcombe.JPGHet is een schommelend nachtje geweest, met regenbuien en wiebelen. Als je in je bed ligt is dat prima, maar 's morgens is het tekenen en lezen wat minder prettig. We verhuizen naar een mooring verder in de baai. Daar is het een stuk rustiger. We bezoeken even het overvolle dorp. Nog nooit zoveel dingy's bijelkaar gezien. Ze liggen allemaal geparkeerd. In het dorp is het file lopen, dus we gaan maar lekker op de kade zitten met een kop koffie en kijken onze ogen uit. De kinderen spelen lekker op het strandje en bouwen dammen van zeewier. We wandelen nog even naar de Salcombe Yacht Club en lunchen daar. Mooie Engelsen hier. 'James, are you strong enough today?' leuke manier om je vriend te vragen of hij de dinghy even over de steiger kan tillen. We nemen de dinghy weer terug naar de Walrus en sluiten ons maar op. Het begint enorm te regenen. De kinderen mogen een dvd kijken. Dan maar weer berichten bekijken, website bijwerken en lezen..... zo te zien zijn meerdere vertrekkers dat aan het doen ;-).

Aangezien de voorspellingen niet al te best zijn, blijven we een paar dagen in Salcombe liggen. Ondanks de buien verkassen we maandag naar een strandje en gelukkig breekt het zonnetje door. Voor de kinderen maakt het weer niet uit en ze spelen heerlijk op het strand. Zij spelen en wij lezen heerlijk een boekje. De tijd vliegt voorbij. We halen een lekker gebraden kipje in het dorp. De volgende dag komt de regen weer met bakken naar beneden. Ik ga vast het schoolwerk voorbereiden, volgende week begint de school weer. Maar met dit weer is het een lekkere afleiding om misschien al wat eerder te beginnen. Samen met Ties doe ik al wat aan schrijven en rekenen. Eind van de dag komen Vivian en Bram van de Duende langs. Ook vertrekkers. Uiteindelijk blijven ze gezellig mee eten en er wordt heel wat gekletst over vertrekken, weer berichten, klussen en rustig aan doen.

Salcombe - Falmouth 6 augustus

We vertrekken rond een uur of 10. Door de wind van de afgelopen dagen is de golfslag weer lekker aanwezig. De kinderen kijken hun ogen uit. Ik heb er helaas, na een aantal dagen niet te hebben gevaren en de wijn van de avond ervoor, wel last van. Uiteindelijk ligt de hele familie de hele tocht te slapen, behalve Goos die houdt ons op koers. De wind neemt toe en uiteindelijk bereiken we de haven met een half ingerolde genua en 2 riffen in het zeil. Zodra we in de havenmond binnen varen (rond half 5) wordt iedereen weer wakker. De kinderen spelen weer verder met de lego, alsof er niets is gebeurd. We zijn zeer trots op ons drietal, want ondanks het rot weer en de golven blijven ze goedgehumeurd en klaagt er niemand. In Falmouth zullen we wel een aantal dagen blijven liggen, want de voorspellingen zijn totaal niet gunstig voor onze oversteek naar Spanje.

Falmouth 16 augustus

Eerste schooldag.JPGTja, die aantal dagen zijn inmiddels al meer dan een week. Gek genoeg gaat de tijd enorm snel voorbij en vervelen we ons geen moment. Heerlijk aan het relaxen. Het is wisselvallig weer met af en toe dagen met enorme regen, dan weer bewolkt met af en toe een zonnetje. We zijn afgelopen week met het schoolwerk begonnen, net als de klasgenootjes in Bussum. Er wordt erg gezellig gewerkt, hoewel het natuurlijk heel anders is om les van je moeder te krijgen in je pyjama…..Verder gaan we af en toe op stap, zoals naar de monstertruck show, het maritiem museum waar Gijs en Ties een mooie boot hebben geknutseld en Meike een mooi windvanger. Verder wordt de kluslijst van Goos steeds kleiner.

Van de Olympische Spelen missen we helaas alles. Bij de Raymarine stand die hier tijdens de Falmouth week stond, hebben we op een tv scherm 10 minuten hockey kunnen kijken, NL-UK. Verder proberen we via internet een beetje de stand bij te houden, maar het gaat net als de andere dingen die in de rest van de wereld gebeuren, volledig langs ons heen.

Boot Ties.JPGMet de andere zeilers, die hier ook liggen te wachten om de oversteek te maken naar Spanje, wisselen we de weerkaarten en voorspellingen uit. Het wordt de hoogste tijd om te gaan, want de wijnvoorraad met rode wijn is inmiddels op. Maar aan de andere kant hebben we nog tijd zat. Als de weergoden het ons toelaten lijkt het erop dat het aanstaande dinsdag gaat gebeuren. Elke ochtend en avond bekijken we de ‘gribfiles’ en andere weerkaarten die aangeven hoe de wind verwachtingen zijn voor de komende periode.

Ondanks het slechte weer, genieten we. We genieten van het samen zijn, genieten van nieuwe ontmoetingen, genieten van de gesprekken, genieten van de simpele dingen als een warme douche, genieten als de accu's van de boot weer zijn opgeladen, genieten van het opstaan als je wakker wordt (lekker geen wekker en geen trommeltjes), genieten van het lezen van een boek, genieten van de fantasie verhalen van de kinderen tijdens het spelen, genieten als er weer een klus is gedaan, genieten van de emails uit Nederland. Gisteravond hebben we kunnen genieten van schitterend vuurwerk ter afsluiting van de Falmouth week. Meike vond de knallen wat hard. Maar de rest van de familie zat met dekentje 'oh' en 'ah' roepend in de kuip. Toen het vuurwerk was afgelopen, hoorden we overal om ons heen gejuich, geklap en getoeter. Samen genieten.

Falmouth 20 augustus

Tja, we wachten nog steeds, hopelijk gaat het morgen eindelijk gebeuren. We liggen al bijna 2 weken hier, hoewel het niet zo voelt. Maar we hebben behoefte aan mooi weer en meer ruimte. Met mooi weer hebben we namelijk een kuip, het dek, het water, de rubberboot en de strandjes als speelplaats voor de kinderen. Nu is het de kajuit, hun eigen of onze hut. Dat levert soms wat explosie gevaar op, vooral tijdens het schoolwerk. Concentreren is dan moeilijker. Met je moeder als juf kan je dan lekker boos worden, onder de tafel kruipen, kussens gooien en vervelend doen. Kortom mijn creativiteit wordt op de proef gesteld. Als moeder had ik ze al naar hun kamer gestuurd en was ik flink boos geworden, maar als juf vind ik dat ik voor een andere benadering moet kiezen. Ik wil niet dat ze afhaken en het onderwijs moet wel leuk blijven. We kiezen voorlopig voor individueel onderwijs. Dan maar met 1 aan de slag en met de andere 2 ergens tijd doden om te zorgen dat er geen afleiding is. Ik duik nogmaals in het lesmateriaal en de handleidingen om te kijken wat ze echt moeten weten en wat ik spelenderwijs kan aanpakken. Wel heb ik al geleerd, dat hoe beter ik ben voorbereid, hoe beter de les gaat.

Verder hebben we dagelijks overleg met de andere boten die hier liggen te wachten. Wanneer gaan we? Wat denken jullie er van? Een Engels stel met 2 dochters (8 en 6 jaar) hebben inmiddels alle vertrouwen in Goos. 'Wanneer gaan jullie en waar naar toe?' 'Dan gaan we ook.' ...... In Engeland is het onderwijs systeem zo te horen wat anders, bij hun aan boord om de dag een uurtje les. Gijs knoopt het meteen in zijn oren dat levert de nodige discussies op. Dat de meisjes maar 1 dvd film bij zich hebben en 1 nintendo spelletje brengt niet alleen Gijs, maar ook ons in verbazing. Zeker nooit van downloaden gehoord.

Tijdens het boodschappen doen, hadden we een mooie ervaring van de kameraadschap onder zeilers. We waren naar een supermarkt gevaren, bij een haven verderop. Nadat we de kar hadden volgeladen bleek dat ze onze betaalkaart niet accepteerden. We hadden geen identificatie bij ons en niet genoeg cash en het enige van waarde de portable VHF. Een andere zeiler schoot ons te hulp en bood aan om het voor te schieten. Super vriendelijk. Uiteindelijk was het niet nodig. De bedrijfsleider had een andere oplossing. Op basis van mijn blauwe ogen, 3 schatten van kinderen en ongeschoren man...... zwieper door de magneet lezer en voor deze ene keer toch met handtekening en ons Nederlandse adres, konden we onze boodschappen afrekenen.

Nooit gedacht dat ik het maand abonnement voor internet ook op zou gebruiken in Engeland. Achteraf een goed besluit. 's Morgens hebben we een goede verbinding en het is routine geworden om 's morgens meteen de weersvoorspelllingen te bekijken. Ik heb helaas nog steeds de tik dat ik dan ook mijn mail bekijk..... wanneer zal dat stoppen. Ben ik toch nog niet onthaast?

Terug naar boven