De start van een droom

‘Jullie gaan doen waar wij van dromen’, is een uitspraak die we veel horen als we vertellen dat we gaan vertrekken.

Bij ons is het ook met een droom begonnen. Al sinds onze jeugd zijn we allebei in de zomer op boten (en surfplanken) te vinden (foto's van lang geleden). Veel reisverhalen van anderen zijn door onze handen gegaan en stapels zeilboeken en bladen liggen naast ons bed, veel inspiratie. Na een bezielende lezing in 2003 (bedankt Rob), kreeg de droom steeds serieuzer vorm. Het idee om een jaar of langer met het gezin weg te gaan leek ons wel wat. Dat het vervoermiddel een boot ging worden was geen thema. Martin is een doener en geen dromer, dus die was het eerste die de plannen ging uitwerken. Door het enthousiasme van Martin werd het al snel een plan van onze beiden. Eerst zijn de plannen om de wereld rond te gaan en een voorlopig reisschema wordt op papier gezet.  De eerste lijstjes worden gemaakt en komt er een planning per jaar met af te werken punten. In de loop van de jaren wijzigen de plannen van een wereldtour naar 1 jaar weg en dan is een rondje Atlantische oceaan het vooruitzicht.

We hebben wel zitten rekenen wat het meest geschikte moment zou zijn voor onze kinderen. Alle ervaringen van andere zeilende ouders en meezeilende kinderen hebben ons geholpen. Onze insteek was (en is) dat we de kinderen een ervaring mee willen geven die ze zich (hopelijk) kunnen herinneren en we willen weer terug zijn voor groep 7-8 start voor de oudste. Van de ervaringsdeskundigen begrepen we dat groep 7 een belangrijk schooljaar is. Zo kwamen we op een vertrek jaar van 2008 of 2009.

Op het moment dat de plannen om de reis te maken concreter worden, verandert ook onze kijk op het leven. Zakelijk moest er ook het een en ander veranderen. Het hebben van een eigen bedrijf met personeel leek mij (Martin) ook geen ideale combinatie met een zeilreis van 1-2 jaar. Voor een deel heeft de droom van deze reis richting gegeven aan de zakelijke richting. De welbekende vragen:  ‘Is dit nu het geen ik wil blijven doen tot mijn zestigste? Hoe leuk is deze branche? Gaat het wel de goede kant op?’ De conclusie:  ‘Nee dus, er moest meer zijn in het leven en het moet ook anders kunnen.”  Uiteindelijk heb ik besloten het bedrijf af te bouwen en te verkopen en ben ik een geheel andere richting qua werk ingeslagen. Ondanks dat ik nog steeds hard werk, kan ik zelf mijn eigen tijd indelen en vind ik het werk uitdagender. Ik geniet nog elke dag van deze beslissing!

MalouineVia de Marine jachtclub (Martin is reserve officier) hebben we jaren in de vakantie zeilboten gehuurd. De kinderen werden groter en wij wilden toch ook graag samen slapen in plaats van ieder met een kind, dus we wilden een boot huren met een wat andere indeling.  In 2004 huren we een Moody 41, de Malouine,  die ons enorm goed bevalt.  Als we de Malouine willen huren voor de aankomende zomer blijkt de boot te koop te staan. Wat nu? We kopen haar tenslotte samen met bootpartner Boris (samen hebben we al 2 prindle 19 ‘s en een open friendship 23 gehad).

 

Denemarken07Op zich hadden we prima met de Malouine op reis gekund, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en de zinnen werden gezet op een sterker en groter schip. In de zomer 2006 varen we met de Malouine in Denemarken. Tijdens de borrel praten we over de voorbereidingen en de ideale boot.

Al pratend komen we tot de conclusie dat als we in ieder geval één seizoen met de boot willen varen waarmee we vertrekken we deze winter een schip moeten kopen! Oops.

Ineens realiseren we ons dat het betekent dat deze vakantie de laatste vakantie is met de Malouine en dat we na deze zomer de boot in de verkoop gaat. Het gaat echt gebeuren!