Canarische Eilanden 17 - 14 november 2008 (foto's Canarische Eilanden)

15 - 17 oktober Funchal - Santa Cruz (Canarische Eilanden)

We plannen om rond 5 uur 's middags te vertrekken uit Funchal voor de 265 mijl naar Tenerife. We kiezen er voor om 2 nachten te varen en dan in de ochtend aan te komen. We treffen de voorbereidingen om de Walrus vaarklaar te maken. Een typisch dagje cruising life. Nog even over en weer dag zeggen. De Nutmeg komt nog even tekeningen brengen voor Meike. Goos brengt wat spullen naar de Tyche. De Tyche uitzwaaien, zij vertrekken eerder uit Funchal naar Santa Cruz. Erik van de Saeftinghe komt nog even Starwars films copieren. Eva en Ruben (Samba) komen nog even spelen. De Samba heeft inmiddels zijn plannen gemaakt en gaan ook naar Santa Cruz. Bram en Vief (Duende) komen nog even dag zeggen en een cadeautje brengen, een borrelvlag voor de Walrus. We wisten vanaf het begin dat een onderdeel van deze reis het afscheid nemen is. Ongemerkt varen we al 2 maanden samen met de Duende. Borrelvlag

Dit is het eerste afscheid waarbij we weten dat we elkaar niet verderop tijdens de reis nog gaan tegen komen. Sinds de eerste ongeplande spaghettimaaltijd in Salcombe zijn er nog veel spontane gezellige dagen en avonden samen met hen geweest. Vooral onze eerste ervaringen van het vertrek, de klussen, ''thuisfront management'' en de eerst grotere overtocht over Biskaje. We hebben het samen beleefd en met elkaar gedeeld. Snik, zoute wangen bij het afscheid en ook weer zoute wangen als ik dit schrijf. 'Afscheidswals langs de waterkant, dansen aan zee. 1 voor je tranen, 2 voor de mijne, 3 voor de horizon, waaraan we verdwijnen.' (Blof)

De overtocht verloopt voorspoedig en we moeten zelfs moeite doen om niet te snel te gaan. We willen namelijk in het vroege ochtendlicht aankomen en niet midden in de nacht. Marieke is haar zeebenen in het begin even kwijt. Een aantal nachten in een deiningloze haven eist zijn tol. Een mooi moment dus om de nieuwe anti zeezieke pillen uit Madeira uit te proberen. Pillen nummer 2 lijken te werken. Je weet alleen niet of de afname van zeeziekte van de werking van de pillen komt of omdat je gewend begint te raken aan de bewegingen van het schip. De tocht is een stuk rustiger dan die uit Lissabon, maar je blijft versteld staan van de enorme schuivers die de Walrus maakt. We zijn dan weer erg blij met de degelijkheid van ons schip. Onderweg hebben we uiteraard radiocontact met de Nutmeg, Tyche en de Samba. De Nutmeg heeft besloten toch naar La Graciosa te gaan. We zullen ze pas in de Carieb weer zien.

We maken uiteindelijk om 8 uur vast. De goed bedoelde hulp van de havenmannen kunnen we op dat moment niet echt waarderen. Het is alsof ze het erom doen. Dit fenomeen komen we overigens overal tegen in Spanje en Portugal (met uitzondering van de kundige en stoere mannen in Cascais, eerste keer dat we een handgestuurde 50pk rib zien). Op het oog handige havenmeesters die aangespeerd komen, maar die niets begrijpen van wind, voor- of achterspringen en schroefwerking en er voor zorgen dat je bij wijze van spreken haaks in de box ligt.

Goed; tijd om te douchen, schoonschippen en ontbijt.

23 oktober Santa Cruz - Las Galettas (Tenerife)

We hebben een aantal (relatief) rustige dagen in de haven. De stad is prettig, niet heel bijzonder. De nodige inkopen kunnen hier gedaan worden, vooral inkopen die niet in de kleinere steden te doen zijn. Eindelijk vinden we een speelgoedwinkel die wat meer heeft dan 1 legodoosje. De kindjes kopen van hun eigen geld wat speeltjes en ik doe vervroegde kerstinkopen en verjaardags inkopen. De grote tassen met speelgoed smokkel ik aan boord. Ook vind je in Santa Cruz een paar bootaccessoire winkels met keus, service en een paar woorden Engels. De fiets wordt eindelijk weer eens bovendek gehaald. Toch wel handig. We liggen gezellig tussen allemaal Fransen, die bezig zijn met hun eigen mini arc (georganiseerde Atlantische oversteek). We inventariseren de voorraad die we nog aan boord hebben om te kijken wat we nog moeten inkopen voor de oversteken die de komende maand in het verschiet staat.
acceleration zone

Op donderdag vertrekken we om half 10 richting Las Galettas. Het wordt een rare tocht. Het eerste stuk is wind mee. Ongeveer een half uur na vertrek neemt de wind toe en niet zo'n klein beetje ook. Rondom de Canarische Eilanden heb je de zogenaamde accelaration zones en wij maken deze nu ook mee. Met gemiddeld 30-35 kts en vlagen 40-43 (!)kts wind in de rug, sprinten we over de golven, we halen zelfs even een piek snelheid van 11 kts. We leggen 2 riffen in het zeil en rollen de genua geheel in. Dan nog gaan we nog 8-9 kts. Hard zat. Geeft in ieder geval leuke beelden voor de homevideo. Op zulke momenten zijn we weer heel blij met onze supersterke Walrus die geen krimp geeft. Ook de autopilot heeft het nergens over en doet wat ie moet doen (en krijgt maximaal stroom van de Airmarine).
Na een paar uurtjes is de wind weer helemaal afgenomen en moeten we zelfs de motor weer bijzetten om vooruit te komen. Na Punta de Abona kunnen de zeilen naar beneden, we hebben wind tegen. De golven zijn niet al te hoog dus het is prima te doen. Het lukt mij zelfs om benedendeks achter de laptop te kruipen.

We komen met prachtig weer aan in Las Galettas. Een niet veel soeps vakantie dorpje, maar als uitvals basis prima en er is zelfs een strandje in de haven met zwart lava zand. We duiken bij aankomst gelijk in het super heldere water vanaf de boot. De sfeer in de haven is hier weer heel anders dan in Santa Cruz.

28 oktober Las Galettas

Wat nou wintertijd…..? Op zondagochtend 10 uur staat de hele familie klaar op de kade, we hebben namelijk een auto gehuurd om Tenerife te verkennen. Na een half uur wachten bellen we toch maar naar een kantoor en vragen waarom de auto er nog niet is. De dame aan de andere kant van de lijn spreekt geen woord Engels, maar ik begrijp dat ze er over 10 minuten is. Een enigszins brakke auto wordt voorgereden en we gaan op pad. Tenerife is een apart eiland. Enige aantrekkingskracht lijkt het mooie weer, want qua natuurschoon moet je wel erg van sterrenkijker houden (lees maanlandschappen). We gaan naar het grootste dolfinarium van Europa (het Loro Park). Bij binnenkomst krijgen we een folder waar de aanvangstijden opstaan van de diverse shows. We sprinten naar de Orca show die om 2 uur begint. Het hek is gesloten en de arena is leeg….. We staan er alleen met een Ierse familie. Toch maar eens vragen hoe laat het is, het blijkt 1 uur te zijn. orka'sIneens begint het te dagen; de klok is een uur teruggezet naar wintertijd en wij zijn het vergeten……(dus de auto was wel op tijd). Voordeel, we hebben een uur langer in het park dan we dachten. We gaan naar de dolfijnen-, zeehonden- en de orkashows. De kinderen kijken hun ogen bij de orka’s. We hebben prima plaatsen, de orka’s schuiven op een paar meter afstand over hun buiken. Eén van de orka’s heeft een kromme rugvin, zou het Free Willy zijn?

Het is lekker toeristisch, maar het is een schitterend park. Aan het einde van de dag rijden we via de Mc Donalds in Santa Cruz terug naar de boot. De Spanjaarden nemen die wintertijd wel heel letterlijk. Het is inmiddels een paar graden kouder (18 graden) en ze lopen al in hun winterjassen met sjaals. Wij schuiven er met onze teenslippers en korte broek tussendoor. Als we terug naar Las Galettas rijden, zie je de temperatuur toenemen naar 23 graden.

Uiteraard gaan we ook kijken in Los Christianos, een van de massa toerisme plekken pur sang. Geen bezwaar tegen topless en veters, maar als de drager dan 70 plus of 150kg is krijgt het geheel een andere uitstraling dan ooit bedoeld is. De ankerplaats waar we in het begin naar toe wilden ligt vol met het Noorse dorp. De jetski’s en bananenboten schieten over de ankerplek en de Noren liggen te rollen in de  onbeschutte baai. Dan liggen we in Las Galettas zo slecht nog niet.
We rijden langs de supermarkt en kopen 3 karren vol eten. De eerste bevoorrading  voor de komende oceaan oversteken . Het is nog een enorme klus om alles uit te pakken, karton vrij te maken (tegen de kakkerlakken) en vervolgens weg te stouwen. De voorraad administratie wordt weer bijgewerkt.

De laatste dag dat we de auto hebben gehuurd maken we een rondrit rondom El Teide, de hoogste berg en tevens vulkaan van Spanje. We rijden door het lava landschap en het is mooier dan we vooraf konden bedenken. Helaas is het wel vol toeristen. Bij de kabelbaan staat zo'n enorme rij dat we dat ritje maar afslaan en ons heil zoeken bij het informatie centrum.  Op te terugrit naar de haven stoppen we nogmaals bij een supermarkt voor inkopen, weer een kar vol.

Aangezien we al stilletjes aan met de voorbereidingen van de volgende oversteek bezig zijn, wordt Goos in de mast gehezen om de verstaging te controleren. Lang leven de elektrische lier! Voor de kinderen natuurlijk ook dolle pret om even omhoog gehezen te worden. Ook bij de Tyche wordt er geklust en dat betekent voor Gijs zijn eerste zelf verdiende geld. Er moet een nieuw koelelement worden gesoldeerd ergens achter in een kastje waar Robin zelf niet bij kan. Gijs kruipt de kast in en soldeert het vakkundig vast. Techniekles en nog geld verdienen ook, 2 euro en een chocoladereep. Hij liep trots als een pauw over de steiger (en wij ook ;-).

1 november Las Galettas
Donderdagavond hebben we (weer) een afscheidsetentje gehad. Het drijvende dorp houdt nu echt op met bestaan. De Saeftinghe en de Samba gaan verhuizen naar de stad, genaamd de ARC (Atlantic Rally for Cruisers) die vanaf Las Palmas met meer dan 200 boten naar St. Lucia vertrekt.  We zullen ze pas in de Carieb weer zien. De Tyche en wij gaan samen verder en zullen misschien nieuwe nederzettingen tegenkomen. 

Gijs duikenBram en Vief lagen inmiddels in Santa Cruz en konden zo’n feestje natuurlijk niet missen. Ze zijn door Robin opgehaald met de auto en bij ons blijven logeren. De volgende dag hebben we er een relaxte dag van gemaakt met z’n allen. De kinderen zijn in de golven op het strand gaan spelen, die waren hoog en heel krachtig. Wij zijn met z’n allen op de boulevard aan de tapas gegaan. Ons plan was in eerste instantie om op vrijdag te vertrekken, maar de wind stond pal tegen en zou toenemen.  Achteraf een goede beslissing, we hebben twee dagen met wind gemiddeld 25-30 knts en uitschieters van 40 knts in de haven gelegen.

De kinderen nemen het er van dat ze nog langer met hun vriendjes en vriendinnetjes kunnen spelen. Het laatste dagje gaan we met z’n allen naar een strandje. Gijs en Ties gaan op het strand samen met Goos duiken. Ze hebben de duikfles naast zich en hebben wel het mondstuk in, zodat ze lang onder water naar alle visjes kunnen kijken. ’s Avonds eten we bij de Senang. Die zijn inmiddels in de haven gekomen en met Bob en Luc aan boord hebben onze mannen er weer een paar nieuwe speelkameraadjes bij.

3 november Las Galettas (Tenerife) - San Sebastian (La Gomera)

Na het ontbijt en het betalen van de haven, lopen we een rondje langs de boten. De Tyche en wij worden uitgezwaaid door onze ‘’dorpsgenoten’’ en door het Noorse dorp. Het lijkt wel of we vertrekken…

Er staat nog aardig wat swell op de zee na de wind van de afgelopen dagen. Als we het hoekje om zijn komen de golven recht op de boeg van de boot. Het is ouderwets hakken op de golven. Zo hebben we het sinds Engeland niet meer gehad. Gelukkig hebben we wat afwisseling van een aantal grienden (soort walvis die op een dolfijn lijkt) die voorbij komen zwemmen. Verder is het niet een bijzondere tocht. Het laatste stuk naar La Gomera geeft ons nog wel wat wind uit de zogenaamde acceleration zone en het boegwater komt horizontaal over de kuip.

Laaxum aan boordEenmaal in de haven zijn we blij verast om de Laaxum te zien liggen. Na 6 maanden email contact komen we elkaar eindelijk tegen. Na het afspuiten van de boot, tijd voor een aankomst biertje en verhalen uitwisselen. Meike heeft in Silke (4 jaar) meteen een nieuw vriendinnetje gevonden en binnen mum van tijd zijn de dames druk in de weer met poppen. De borrelvlag gaat de mast in. Met de sushi van de Tyche, gemaakt met de zelfgevangen tonijn (van de Laaxum), de pasta van de Laaxum en de pizza’s van de Walrus wordt het een gezellige avond.

 

14 november San Sebastian (La Gomera)

mosbosHet is prima vertoeven op dit vulkanische eiland. We huren een paar dagen een auto en crossen het hele eiland rond. Het landschap is zeer afwisselend met enorm diep uitgesleten dalen en een prachtig natuurpark in het midden. Doordat het daar zeer vochtig is in het bos, groeit de mos op de bomen. Soms lijkt het op een griezelig heksenbos. We maken met de kinderen een paar stevige wandelingen en ze blijken echte berggeiten te zijn. Met groot gemak nemen ze de steile paden en vinden het heerlijk om lekker te klimmen. Gek genoeg is hier de herfst te zien, we vinden kastanjes en zien paddenstoelen. Het is een heerlijk niet toeristisch eiland, bijna jammer om weer door te gaan.

Tja en verder….. eigenlijk niet veel bijzonders, vandaar dat er ook weinig te schrijven is. De tijd glijdt voorbij. De dagelijkse routine bestaat uit schoolwerk, boodschappen, klussen, zwemmen, surfen in de golven en spelen met lego. Af en toe vangen we wat nieuws op; een nieuwe president voor de US en Sinterklaas die bijna in Nederland is. Heerlijk om al die drukte rondom Sinterklaas een jaar over te slaan.

Over een paar dagen vertrekken we naar de Kaap Verden. Weer een mijlpaal, dat wordt onze grootste oversteek tot nu toe van ongeveer 800 mijl (voor de niet zeilers is dat ongeveer 6 dagen continu varen).

Terug naar boven