3 - 30 april Bahamas (foto's Bahamas)

3 – 6 april Clarencetown (Long Island, Bahamas)

We zijn in de Bahamas. We hebben de laatste tijd flink doorgevaren (haast hebben als je tijd hebt, dan heb je tijd als je haast hebt.....). We hadden behoefte aan een beschutte ankerplek met een dorpje, riffen, stranden en rust. Het is gelukt, want we liggen hier in een prachtige baai met alle ingredienten. De wind is afgenomen en we liggen heerlijk rustig. We hebben zelfs een goede internet verbinding op de ankerplek. Volgens Gijs is hier het paradijs. Wij zijn het wel met hem eens.

Ties met Queen HelmetOp de tocht hier naar toe hebben we een tussenstop gemaakt achter het rif in Mayaguana bij Abraham Bay. Hier konden we ook inklaren en helaas was het zaterdag dus 'overtime fee' erbij. Nu betaal je in de Bahama's maar liefst 300 USD (waarvoor weten we niet, hopelijk een goed doel), maar daar kwam dus nog 100 USD voor de overtime bij. Gelukkig waren we net met een andere boot en mochten we de overtime fee delen. Bonnetje overigens nooit gezien. Overigens moet je dat cash bij je hebben, want ATM of creditcard hebben ze niet. Het dorpje bestaat uit een paar huizen en een kruidenier in een schuur. Niet meer dan een giga vrieskist en een plank vol blikken. Verder was er niet veel te beleven. De mensen die we spraken waren erg vriendelijk en behulpzaam. We kwamen nog een Bahamiaan tegen die hier voor z'n rust was. Dat zegt genoeg.

Onze nieuwe hobby is conchduiken. Om de boot waren zoveel conches op de zeebodem dat we een uitgebreide lunch hebben opgedoken. Dan heb je geen supermarkt meer nodig. Ook de jongens zijn al erg goed in snorkelen en duiken zo 3 meter naar de bodem om conches van de bodem te halen. Meike komt tot 1,5 meter.

Vanuit Mayaguana zijn we 4 uur ’s middags vertrokken voor de 124 mijl naar Long Island. Er was erg weinig wind, we waren weer even motorboot. De kinderen vinden het heerlijk om ’s nachts te varen. Eerst samen naar de zonsondergang kijken, daarna naar de miljoenen sterren. Omdat het zo rustig was hebben ze lekker op de zachte zeilzak van de genaker op het voordek gelegen. De volgende ochtend zijn ze er meestal weer vroeg bij om te kijken naar de zonsopgang. Heerlijke momenten zijn dat.

Tijdens het varen hebben we de boot een goede wasbeurt gegeven. Het was nodig, want het achterdek was een soort visafslag na het schoonmaken van de vis en conches. Bovendien was de boot vol zoutkristallen na al het opspattende zeewater van de laatste tochten. De watermaker heeft overuren gemaakt en we glimmen weer.

We liggen nu bij ClarenceTown, dat ligt in het zuiden van Long Island in de Bahamas. De ankerplek ligt tussen allerlei ondieptes in. Het ‘weggetje’ er naar toe is erg smal. Bij de eerste afslag liepen we zachtjes aan de grond en moesten we weer terug. Tweede afslag ging wel en met 5cm onder de kiel schoven we naar binnen. Het was wel laagwater, dus we hadden wat marge. De kaartplotter helpt enorm, maar je moet goed blijven uitkijken naar de coral heads. Die staan niet altijd even exact op de kaartplotter. We blijven hier een tijdje en halen het tempo er af. De komende weken scharrelen we rond in dit mooie gebied voor we begin mei naar Amerkia gaan.

We zijn druk bezig met allerlei paasknutsels, want Pasen staat ook hier op de stoep. We hebben een kalender gemaakt met de kindjes zodat ze kunnen zien wanneer we eieren gaan zoeken. Meike vroeg namelijk bij elke nieuwe ankerplek, of we daar Paaseieren gingen zoeken. We hebben zelfs chocolade eieren gevonden in de supermarkt. Die liggen nu op een geheime plek op de boot,  ‘ anders eet papa ze allemaal op’.

7 – 21 april Clarencetown (Long Island), Conception Island, Georgetown (Exumas), Red Cay, Black Point (Great Guana), Big Major (Staniel Cay).

Clarencetown is een dorpje dat bestaat uit 3 straten, een aparte kerk en een winkel die doorgaat voor supermarkt, maar bovenal heerlijke strandjes. We genieten van de rust en de omgeving. Gijs, Ties en Meike gaan met z’n 3-en met de rubberboot erop uit. Ze zijn de enige op het strand en zijn uren aan het jutten, hutten bouwen en schelpen zoeken. Ze genieten van de vrijheid en wij van hun zelfstandigheid. Tijdens vindt Ties een echte schat, namelijk een fles met een brief. Het is een brief die op 10 juli 1998 midden op de oceaan is ‘gepost’ door een Amerikaan. We zullen hem een kaartje sturen dat de brief is aangekomen. ’s Avonds genieten we van de BBQ en het kampvuur op ons privé eiland.

Kees Koffer op bezoekPasen vieren we op Conception Island, een schitterend onbewoond eiland met mooie riffen waar je schitterend kan snorkelen. De stranden zijn intens wit en van poederzand en de zee heeft allerlei kleuren blauw. Het is echt ongelofelijk mooi. We gaan met z’n allen bij het rif snorkelen en zien papagaai visjes, snappers en allerlei soorten koraal. Volgens de pilot een van de best plekken om te duiken. Om de boot heen zwemmen koffervisjes die na een paar dagen uit de hand eten. ’s Avonds als de zon onder is, zien we twee enorme haaien van een meter of twee onder de boot door zwemmen een spectaculair gezicht. Op de eerste paasdag verstop ik na het ontbijt tussen de rotsen de chocolade eitjes. Klauterend en klimmend wordt alles net voor het smeltpunt gevonden.  De wind is inmiddels weg en we besluiten nog een dagje langer te blijven liggen, het is hier zo mooi en rustig. Langer zou wel kunnen, maar het enige dat we nog aan boord hebben om te drinken is water en siroop, en dat wordt wat eentonig. Ook het bier is al een paar dagen op. Gelukkig kunnen we op een Zwitserse buurboot de schade wat inhalen……

Als de zon opkomt vertrekken we naar Georgetown, ook wel ‘chicken city’ genoemd. Hier blijven veel Amerikanen al dan niet met grootse plannen om naar de Carieb te gaan hangen. Ze blijven hier maanden en verplaatsen alleen als de wind draait om een ander ankerplekje te zoeken, de zogenaamde Georgetown shuffle. Zo gaan ze van de ene naar de andere kant van de baai. Ze vermaken zich met allerlei activiteiten op het strand, volleybal beach, hamburgerbeach en er is zelfs een kerkdienst op de beach. Vooral enorm veel kletsen op de VHF hoort er ook bij. Ze gebruiken overigens gewoon kanaal 16 hiervoor. Het is voor de meeste al een hele prestatie om van hier naar Conception Island te gaan en als wij vertellen dat we de oceaan over gevaren zijn, met de kinderen, dan zijn ze helemaal shocked. Wij laten het hele gebeuren eigenlijk langs ons heen gaan en zijn hier vooral voor de boodschappen. De omschrijving van Georgetown in de pilot is ‘pittoreske’, het is duidelijk een Amerikaan die het heeft geschreven. Wij hanteren toch wel een andere definitie van ‘pittoreske’.  

HockeytijdTot groot plezier van ons allemaal komen ook de Sea Walk en de Seraphim aan in Georgetown. De biervoorraad moet de volgende dag weer worden aangevuld.  Met de Sea Walk en de Seraphim gaan we de Exuma eilanden verkennen. Via Rat Cay door naar Blackpoint (Great Guana) waar we Alec’s verjaardag vieren. Eerst met een heerlijke homemade chocolade taart en ’s avonds een BBQ op het strand. Bij Black Point is een mooi vlak strand dat droogvalt bij laag water. We halen de hockeysticks  tevoorschijn en flatsen wat af. De kinderen (en de oudjes) zijn het nog niet verleerd. Als het doel door het opkomende tij in het water komt te staan is het tijd om te gaan.


Volgende stop is Staniel Cay. Bij Staniel Cay gaan we snorkelen in de Thunderball Cave. Deze grot is beroemd geworden door de James Bond films, Thunderball en Never say never again. Om de kindjes vast een voorproefje te geven kijken we de avond ervoor Ties in de Thunderball CaveThunderball uit 1964.  Q geeft een onderwatercamera mee aan James, wat een mooie uitvinding voor die tijd. De kinderen snappen er niks van, dat is toch niet bijzonder. We leggen de dinghy aan een mooring en snorkelen de grot in. Het is echt schitterend. We zwemmen tussen een paar rotsen door en komen in de grot die ongeveer 8 meter hoog is. De grot heeft aan de bovenkant een paar openingen waar het zonlicht doorheen valt, het is mooi verlicht als in een kerk. Als je onderwater kijkt zie je door het zonlicht waar de andere openingen zijn. Er zijn enorm veel vissen die erg tam zijn. Gelukkig heeft Sergej zijn onderwatercamera toch nog opgehaald en schieten we heel wat plaatjes.

21 - 26 april Exuma Park Warderick Wells (Bahamas)

Hoog op de lijst stond het Exuma Land en Sea Park rondom Wardrick Wells. Je kunt hier alleen aan de mooring en de procedure is dat je je de dag ervoor aanmeld en je de volgende ochtend om negen uur al dan niet een mooring krijgt toegewezen. Omdat wij met drie boten zijn kunnen we terecht in de zuidelijke mooring plaats. We zeilen de 20 mijl met een 18-20 knopen ruime wind en nauwelijks swell doordat je op de Exuma banks zit. Onderweg draait de generator en watermaker zachtjes door zodat we weer met volle tanks aankomen (en ietsje minder diesel). We liggen in een schitterende omsloten (prive) baai, die vroeger de verstop plaats was van een stelletje piraten. Afhankelijk van het tij stroomt het wel als de brandweer. Door het getij wordt het water hier flink ververst wat tot gevolg heeft dat het water een paar graden koeler is dan op de banken. Even wennen dus. Nog steeds 25 graden hoor. We maken ook kennis met de havenmeester, een giga barracuda Bubba genaamd. Als hij bij de Seraphim rond zwemt gaan we met z'n allen even kijken. Hij is enorm tam, maar tussen die kaken wil je niet komen, dus houden we afstand.

Poseren voor de walvis Warderick Wells.jpgDe volgende dag kunnen we een mooring in het Noordelijk gedeelte krijgen. Na een wandeling tussen piratenhistorie verplaatsen we naar het andere gedeelte van het park. We manoeuvreren door een smal stukje waar de moorings liggen, het is een soort smalle rivier met 3 knopen stroom. Naast de rivier staat echter ook water, maar het is erg ondiep daar wil je niet vastlopen. In het midden van de baai staat het droog met laag water. Het is een raar gevoel om door zo'n smal stukje te moeten. We liggen helemaal aan het eind tussen strandjes. Het is over ontwikkeld, maar wel erg mooi.

 

Eindeloos spelen Warderick Wells.jpgDe wind steekt op en we blijven hier langer liggen tot het koufront voorbij is. De kinderen genieten van de strandjes die ontstaan bij laag water en het snel stromende water in de geulen. Ze gaan er zelf op uit en leggen de rubberboot keurig met een ankertje vast. We snorkelen achter de boot tussen het koraal en zien schitterende groupers en zelfs een grote queen angelfish. Het kantoor van de parkrangers heeft veel informatie verzameld over de omgeving en de natuur die hier schitterend. Op het strand naast het kantoor van de parkrangers ligt het skelet van een walvis. Het arme beest is om het leven gekomen door het eten van plasticzakjes (tenminste dat zeggen ze, verhaal doet het goed bij de toeristen). Een eeuwige zonde, al die mensen die hun plastic gewoon overboord gooien. De kleuren van de zee en strand veranderen tegelijk met het tij en we kunnen niet stoppen met fotograferen. Het is zo mooi. Uiteindelijk hebben we tientallen min of meer dezelfde foto’s. Lang leven het digitale tijdperk. De wind bleef maar doorwaaien, maar na een paar dagen wilden we toch door. Het voordeel van de Exuma’s is dat je in de beschutting van de eilanden en banken kan varen waardoor je bij windkracht 6-7 vrij weinig sea state hebt. Het werd een snel tochtje naar Shrout Cay zullen we maar zeggen.

26 - 28 april Shrout Cay, Allan's Cay (Bahamas)

Shrout Cay was helaas niet helemaal wat we ervan verwacht hadden. We wilden met de dinghy door de mangrove bossen gaan varen, zoals aangeraden in de pilot en door andere cruisers. Behalve dat het erg laag water werd toen we gingen, was het inmiddels verboden om er met je boot in te varen. Het stuk dat we wel mochten was Het hele strand zit vol Leaf Cay.jpgdesalniettemin prachtig en toch weer anders dan de andere eilanden. We zijn maar uitgeweken naar het strandje dat voor de moorings lag en we hebben lekker op het strand zitten kletsen met een glaasje wijn, terwijl de kinderen lekker op het strand aan het spelen waren. Ook niet slecht.

De volgende dag naar Allan’s Cay was weer boven verwachting. Mooi zeilen met veel wind op vlak water. De ankerplek was redelijk, maar de Iguana’s op Leaf Cay waren daarentegen erg gaaf. Deze Iguana’s schijnen alleen om deze eilanden voor de komen en verder nergens op de wereld. Ze zijn inmiddels het bezoek gewend. Toen we aan kwamen varen met de dinghy stonden er drie op ons te wachten en binnen een mum van tijd was het hele strand gevuld met iguana’s.  Je zult wel bioloog moeten zijn om ze te kunnen waarderen. Wij vinden ze maar lelijk. De kinderen hebben ze gevoerd, helaas hapte een iguana iets te ver bij het blaadje sla dat Ties in zijn handen had, met een bloedende vinger als gevolg. Gelukkig was de pijn snel over. Na het bezoek aan de iguana’s zijn we naar Southwest  Allan’s Cay gevaren en hebben we eindelijk weer eens conches kunnen vinden. We hadden gedacht ze veel meer tegen te komen, maar Gijs maakt de inkeping.jpguiteindelijk was het alleen in het begin (outer Bahama’s) en aan het eind van ons bezoek aan de Bahamas.  De conches lagen allemaal op laag water, dus we hebben er niet eens voor hoeven te duiken. De kinderen hebben ook mee helpen verzamelen. Goos en Sergej hebben ze op het strand schoongemaakt. We hadden zoveel verzameld dat met een bord pasta erbij, we genoeg hadden om met twee gezinnen er van te eten. Een mooi ‘afscheid’ van de Bahamas.

Goos, Gijs en Sergej hadden de volgende dag trek naar meer, en zijn na het schoolwerk van de kinderen weer naar conches gaan duiken. Dit keer hebben we ze maar als borrelhap gegeten.

28 – 30 april Nassau (Bahamas)

De tocht over de banken was prima, gek genoeg hadden we zelfs een enorme regenbui. De verschillende kaarten in de Bahama’s, ook de digitale, geven helaas niet altijd hetzelfde beeld qua waterdiepte. Als bij de een staat 1,2m en de ander 3,5m dan geeft dat niet een fijn gevoel. Tot nu toe waren onze Navionics kaarten immer perfect, maar in de Bahama’s hebben ze duidelijk nog werk te doen.

Koninginnedag in Nassau.jpgUiteindelijk gaan we mooi tussen de Yellow en Middlebank door met genoeg water onder de kiel. Ook de aanloop van Nassau gaat goed laverend tussen de zichtbare coralheads en ondieptes. Op de ankerplaats liggen we mooi stabiel achter onze Bahamian moor (2 ankers gekoppeld), terwijl de buren tijdens de getijwisselingen lekker in de weer zijn. In Nassau doen we nog even de hoognodige (dure) boodschappen voor we naar Amerika zeilen. De drukke haven is in groot contrast met de rustige eilanden die we tot nu toe hebben gezien. De afgelopen dagen is er naar verhouding veel wind geweest en alle havens liggen vol met boten die wachten tot ze over de banken kunnen of weer terug naar de US. Op de VHF horen we de uitwisselingen van weerberichten en de conclusies. We moeten erg lachen over de Amerikaan die zich zorgen maakt over het ene weerbericht die maar liefst 1 voet hogere golven aangeeft dan de ander. En dan praten we over 3 of 4 voet! Het klinkt in onze oren een beetje hyper, misschien zijn we toch iets ervarener dan we dachten. Het is maar een tochtje van 180 mijl met een mooie bakstag wind. Waar maken ze zich druk om.


Op Koninginnedag zijn we samen met de Seraphim naar het aquarium in Hotel Atlantis gegaan. Gelukkig hadden we de cadeautjes mand een dagje eerder geplunderd, er zaten mooie Koninginnedag versieringen in. Als we bij de Seraphim aankomen vragen we ons af of we wel netjes genoeg zijn om Atlantis binnen te komen.  ‘Otherwise you put on your tiara’ zegt John nog gekscherend. ‘Guess what, we have one with us.’ Tja, dat geloofde hij natuurlijk pas toen hij Meike haar kroon opzette. Atlantis is een megahotel volledig in Vegasstijl. Oftewel, alles is groot en overdreven, heerlijk kitch. Er zit een volledig dorp omheen van pastelkleurige appartementen. Er schijnen 22 restaurants in te zijn en in de haven liggen mega motorjachten (dit keer zelfs met een Manta in vogelvluchtMini op het achterdek). Hier zie je mensen in alle soorten en maten, als voorproefje op Amerika. Het aquarium is gigantisch groot en er zwemmen hele mooie manta’s in rond. Een schitterend gezicht. In onze ogen de mooiste en sierlijkste vissen van de oceaan. Hier toch maar de te dure pizzaslics en B&J ijs gegeten en als kostenbesparing terug gelopen over de brug(ha, ha, ha.). ‘s Middags de laatse boodschappen en boot klaar gemaakt voor de tocht.

Morgen vertrekken we: America, here we come!

naar boven